Franz Antel

بیوگرافی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد. فرانز آنتل (۲۸ ژوئن ۱۹۱۳ – ۱۱ اوت ۲۰۰۷) فیلم‌ساز باتجربهٔ اتریشی بود. آنتل که در وین به دنیا آمده بود، عمدتاً در سال‌های بین دو جنگ به‌عنوان تهیه‌کنندهٔ فیلم کار می‌کرد. پس از جنگ جهانی دوم، او نگارش و کارگردانی فیلم‌ها را در مقیاس وسیع آغاز کرد....

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد. فرانز آنتل (۲۸ ژوئن ۱۹۱۳ – ۱۱ اوت ۲۰۰۷) فیلم‌ساز باتجربهٔ اتریشی بود. آنتل که در وین به دنیا آمده بود، عمدتاً در سال‌های بین دو جنگ به‌عنوان تهیه‌کنندهٔ فیلم کار می‌کرد. پس از جنگ جهانی دوم، او نگارش و کارگردانی فیلم‌ها را در مقیاس وسیع آغاز کرد. در اواخر دههٔ ۱۹۴۰ و در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ این فیلم‌ها عمدتاً کمدی بودند (رمانتیک، کمدی بدنی و/یا موزیکال) و فیلم‌های ک.و.ک.، که همهٔ این‌ها برای شبکه‌های تلویزیونی اتریش و آلمان از آن زمان تاکنون جزو برنامه‌های ثابت بعدازظهرهای آخر هفته بوده‌اند. در میان آن‌ها فیلمی نسبتاً جدی دربارهٔ ماجرای اوبرست (سرهنگ) ردل وجود دارد که در آستانهٔ جنگ جهانی اول امپراتوری اتریو-مجار را تکان داد. از اواخر دههٔ ۱۹۶۰، با تشویق فرصت‌های جدیدی که انقلاب جنسی برای صنعت فیلم فراهم کرده بود، آنتل به‌تدریج علاقهٔ اصلی‌اش را به پورن نرم و هزل‌های جنسی معطوف کرد. مخصوصاً سری فیلم‌های Wirtin («میزبان/مالک زن») که با نام مستعار فرانسوا لوگران کارگردانی شده بودند، تلاشی برای کسب شناسایی بین‌المللی بودند. از جملهٔ عناوین این مجموعه می‌توان به The Sweet Sins of Sexy Susan (۱۹۶۷)، Sexy Susan Sins Again (۱۹۶۹)، Wild, Willing & Sexy (۱۹۶۹) و Don't Tell Daddy (یا Naughty Nymphs in the U.S.A.) (۱۹۷۲) اشاره کرد. از جمله بازیگرانی که آنتل با آن‌ها کار کرده بود می‌توان به هانس موزر، پاول هوربیگر، اسکار ورنر، کورد یورگنس، تونی کورتیس، هربرت فوکس، هاینریش شویگر، آرتور کندی، کارول بیکر، ادوِیژ فنِک، جورج هیلتون، ماریزا برنسون، بریت اک‌لند و آندریا فرئول اشاره کرد. سال ۱۹۸۱ نقطهٔ عطفی در کار آنتل بود، هنگامی که او یک نمایشنامه از اولریش بِخر و پیتر پرسس را برای پردهٔ سینما اقتباس کرد. Der Bockerer که از روزهای الحاق (Anschluss) ۱۹۳۸ تا پس از پایان جنگ روایت می‌شود، دربارهٔ قصاب وینی‌ای به نام کارل بوکرِر (Karl Merkatz) است که عقل سلیمش بیش از شعورش به او می‌گوید در برابر نازی‌ها مخالفت کند و او جرأت نشان دادن مقاومت را دارد صرفاً به این خاطر که هرگز به‌طور کامل از پیامدهای سرنوشت‌ساز اعمالش آگاه نیست. در حالی که بوکرِر و همسرش از جنگ سالم بیرون می‌آیند، پسرشان به اس.آ. می‌پیوندد اما پس از برخی توطئه‌های درون‌گروهی به جبهه فرستاده شده و کشته می‌شود. Der Bockerer IV پیام بسیار ضدفاشیستی فیلم، دیالوگ‌های تأثیرگذار و اجراهای بهترین بازیگران اتریشی (ایدا کروتفِندُرف، آلفرد بوم، هاینتس مارِچِک، هانس هولت، دولورِس شمیدینگر و بسیاری دیگر) باعث شد Der Bockerer فیلمی فوق‌العاده موفق باشد و تحرک تازه‌ای به کار آنتل بدهد. او سه دنباله ساخت که زندگی خانوادهٔ بوکرِرها را تا اوایل دههٔ ۱۹۶۰ دنبال می‌کنند و هر کدام رویدادی تاریخی مهم در اتریش یا یکی از کشورهای همسایه‌اش را به تصویر می‌کشند: Der Bockerer II (۱۹۹۶) دربارهٔ اشغال ده‌سالهٔ اتریش توسط قدرت‌های متفقین (۱۹۴۵–۱۹۵۵) است؛ Der Bockerer III — Die Brücke von Andau (۲۰۰۰) در زمان انقلاب مجارستان ۱۹۵۶ رخ می‌دهد؛ و در نهایت Der Bockerer IV — Der Prager Frühling (۲۰۰۳) به بهار پراگ دُبچِک در ۱۹۶۸ می‌پردازد. آنتل خاطره‌ای دربارهٔ خود نقل می‌کرد که برای حفظ تصور خود به‌عنوان زن‌بازی، معمولاً یک جفت کفش پاشنه‌بلند در چمدانش حمل می‌کرد و گاه آن را جلوی در راهرو اتاق هتلش می‌گذاشت — مخصوصاً زمانی که تنها سفر می‌کرد. شرح فوق از مقالهٔ ویکی‌پدیا دربارهٔ Franz Antel گرفته شده است، تحت مجوز CC-BY-SA، فهرست کامل همکاران در ویکی‌پدیا موجود است.