Gary Yates

بیوگرافی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد گری ییتس (متولد مونترآل، کانادا) کارگردان فیلمی از وینیپگ، مانیتوبا است. ییتس از اوایل دههٔ ۱۹۹۰ در تلویزیون کانادا فعالیت کرده و اخیراً چند فیلم بلند با بازیگر کوین پولاک از جمله Niagara Motel (2005) و Seven Times Lucky (2004) را به پایان رسانده است که دومی برای...

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد گری ییتس (متولد مونترآل، کانادا) کارگردان فیلمی از وینیپگ، مانیتوبا است. ییتس از اوایل دههٔ ۱۹۹۰ در تلویزیون کانادا فعالیت کرده و اخیراً چند فیلم بلند با بازیگر کوین پولاک از جمله Niagara Motel (2005) و Seven Times Lucky (2004) را به پایان رسانده است که دومی برای پنج جایزهٔ جنی نامزد شد. گری ییتس کارگردان، فیلمنامه‌نویس و تهیه‌کننده‌ای از مونترآل است. آثار او تحسین‌های منتقدان را در سراسر جهان به دست آورده و در برخی از معتبرترین جشنواره‌های فیلم جهان از جمله ساندنس، برلین، روتردام، کارلووی واری، شانگهای، نیویورک و تورنتو اکران شده‌اند. ییتس جوایز بین‌المللی متعددی را هم در زمینهٔ کارگردانی و هم در زمینهٔ فیلمنامه‌نویسی کسب کرده و برای نامزدی جایزهٔ آکادمی در رشتهٔ بهترین فیلم کوتاه برای کمدی سورئالیستی Without Rockets در فهرست کوتاه قرار گرفته است. فیلم بلند نخستین ییتس، Seven Times Lucky (2004) که او آن را نوشته، تهیه و کارگردانی کرد، در جشنوارهٔ فیلم ساندنس ۲۰۰۴ با بازخوردهای پرستایش‌آمیز به نمایش درآمد و شش جایزهٔ Blizzard را از جمله بهترین فیلم، بهترین فیلمنامه، بهترین کارگردانی و بهترین بازیگر برای بازیگر نقش اول کوین پولاک دریافت کرد. این فیلم برای پنج جایزهٔ جنی نامزد شد و جوایز برتر را در Method Fest در لس‌آنجلس به‌دست آورد، از جمله بهترین فیلم و بهترین فیلمنامه. طبق نقد روزنامهٔ دیلی ورایتی دربارهٔ فیلم در ساندنس: «فیلمِ شیادان به سطحی از لذت و هیجان بی‌سابقه دست می‌یابد؛ Seven Times Lucky، یک آغاز مطلقاً کوبنده برای یک فیلم بلندِ نخست است.» تصویر دزدیِ برندهٔ جوایز ییتس، High Life (2009)، با بازی تیموتی اولیفانت، در جشنوارهٔ فیلم برلین به نمایش درآمد، برای بهترین فیلم بلند نامزد شد و جایزهٔ بهترین تدوین فیلم را در جوایز انجمن کارگردانان دریافت کرد. High Life همچنین جایزهٔ بهترین فیلم را در جشنواره بین‌المللی فیلم کلگری کسب کرد. مجلهٔ Maclean’s نوشت: «از ابتدا تا انتها به‌شدت سرگرم‌کننده است؛ ییتس مادهٔ نمایشی را از روی صحنه بلند کرده و آن را به درامی بصری و پویا با جرقه‌هایی از هذیان‌های دارویی تبدیل کرده است. پاسخی کانادایی به برادران کوئن با ضربه‌ای به سبک تارانتینو.» توضیحات بالا از مقالهٔ ویکی‌پدیا Gary Yates (director)، با مجوز CC-BY-SA، فهرست کامل مشارکت‌کنندگان در ویکی‌پدیا.