José Giovanni

بیوگرافی

خوزه جووانی (۲۲ ژوئن ۱۹۲۳، پاریس، فرانسه – ۲۴ آوریل ۲۰۰۴، لوزان، سوئیس) نام مستعار ژوزف دامیانی بود، نویسنده و فیلم‌ساز فرانسوی با اصل و نسب کورسیکایی که در سال ۱۹۸۶ تابعیت سوئیسی گرفت. جووانی، که زمانی همکار با اشغال‌گران و جنایتکار بود و یک‌بار به اعدام محکوم شده بود، اغلب...

خوزه جووانی (۲۲ ژوئن ۱۹۲۳، پاریس، فرانسه – ۲۴ آوریل ۲۰۰۴، لوزان، سوئیس) نام مستعار ژوزف دامیانی بود، نویسنده و فیلم‌ساز فرانسوی با اصل و نسب کورسیکایی که در سال ۱۹۸۶ تابعیت سوئیسی گرفت. جووانی، که زمانی همکار با اشغال‌گران و جنایتکار بود و یک‌بار به اعدام محکوم شده بود، اغلب الهام خود را از تجربه‌های شخصی یا از گانگسترهای واقعی می‌گرفت، مانند ابل دانوس در فیلم ۱۹۶۰ او Classe tous risques، و این واقعیت را نادیده می‌گرفت که آن‌ها عضو گشتاپوی فرانسوی بوده‌اند. در فیلم‌ها و رمان‌هایش، در حالی که دوستی‌های مردانه را ستایش می‌کرد و مقابله فرد با جهان را ترویج می‌نمود، اغلب از دنیای زیرزمینی حمایت می‌کرد اما همیشه مواظب بود پیوندهای خود با اشغالگران نازی فرانسه در طول جنگ جهانی دوم را پنهان کند. ژوزف دامیانی که اصالتی کورسیکایی داشت، تحصیلات خوبی داشت و در کالژ استانیزلاس پاریس و لیسه ژانسون دو سایلی درس خواند. پدرش، یک قمارباز حرفه‌ای که به‌خاطر اداره یک کازینوی غیرقانونی به یک سال زندان محکوم شده بود، صاحب هتلی در آلپ‌های فرانسه در شامونی بود. ژوزف در جوانی در آنجا کار می‌کرد و شیفتهٔ کوهنوردی شد. از آوریل تا سپتامبر ۱۹۴۳ دامیانی عضو Jeunesse et Montagne (جوانان و کوه) در شامونی بود، بخشی از جنبش جوانان رژیم ویشی که تحت کنترل پیر لاوال بود. در فوریه ۱۹۴۴ دامیانی به پاریس آمد و از طریق دوست پدرش، رهبر LVF سیمون سابیانی، به حزب مردم فرانسه (PPF) فاشیست ژاک دوریوت پیوست. دایی مادری‌اش، آنژ پل سانتولینی ملقب به «سانتوس»، که رستورانی را اداره می‌کرد که گشتاپو مشتری آن بود، و برادر بزرگترش، پل دامیانی، عضو شبه‌نظامیان ویشی به‌نام میلیس، ژوزف را به دنیای زیرزمینی پیگال معرفی کردند. در مارس ۱۹۴۴ ژوزف دامیانی به مارسی رفت و عضو Schutzkorps (SK) آلمانی شد، سازمانی که به دنبال فراریان از Service du travail obligatoire - STO (خدمت اجباری کار) می‌گشت. او به‌عنوان محافظ رئیس این سازمان در مارسی خدمت کرد و در بازداشت‌های متعددی شرکت داشت و اغلب از قربانیان باج‌گیری می‌کرد. در لیون، در اوت ۱۹۴۴، دامیانی همراه با یک همدست (اورلوف، یک مأمور گشتاپو که در زمان آزادی به‌خاطر خیانت اعدام شد) وانمود کردند مأمور پلیس آلمانی هستند و از ژوزف گورنتزایگ و برادرزنش ژرژ ادوِرگ، دو یهودی که در پنهانی به‌سر می‌بردند، باج‌گیری کردند. گورنتزایگ برای آزادی والدینش از یک اردوگاه بازداشت به یک عضو میلیس — که دوستی با دامیانی داشت — رشوه داده بود. آن‌ها آزاد نشدند و پدر گورنتزایگ، یعقوب، اندکی بعد در ۲۱ اوت ۱۹۴۴ به‌دست آلمانی‌ها همراه با ۱۰۹ گروگان یهودی در کشتار برون (فرودگاه لیون) تیرباران شد. پس از آزادی پاریس در ۱۸ مه ۱۹۴۵، ژوزف دامیانی، برادرش پل، ژرژ آکّاد، یک مأمور سابق گشتاپو، و ژاک مِناسول، عضوی سابق میلیس که یونیفورم ستوان ارتش فرانسه به‌تن داشت — همه وانمود می‌کردند افسران اطلاعات نظامی هستند — هایم کوهن، یک تاجر شراب را ربودند و او را به بازار سیاه‌فروشی متهم کردند. او شکنجه شد تا کلید گاوصندوقش و چکی به مبلغ ۱۰۵٬۰۰۰ فرانک را به آن‌ها تحویل دهد. سپس او را به ضرب گلوله کشتند و جسدش را در رود سن انداختند. ژوزف دامیانی چک را در بانک بارکلی به نام «کنت ژ. دو مونترویل» نقد کرد. ...