بیوگرافی
لانا ویلسون نویسنده و کارگردانی است که برندهٔ جایزه امی و دو بار نامزد جایزه اسپیریت مستقل شده است. جستوجوهای تحولآفرین برای معنا و انسانیت، آثار متنوع او را در مستندها، فیلمهای کوتاه و آثار اپیزودیک به هم پیوند میدهد. آخرین فیلم او، مستند تیلور سویفت «میس آمرکانا» (2020)، فیلم...
لانا ویلسون نویسنده و کارگردانی است که برندهٔ جایزه امی و دو بار نامزد جایزه اسپیریت مستقل شده است. جستوجوهای تحولآفرین برای معنا و انسانیت، آثار متنوع او را در مستندها، فیلمهای کوتاه و آثار اپیزودیک به هم پیوند میدهد. آخرین فیلم او، مستند تیلور سویفت «میس آمرکانا» (2020)، فیلم افتتاحیهٔ جشنوارهٔ فیلم ساندنس 2020 بود و محصول اوریجینال نتفلیکس است. «میس آمرکانا» از انتخابهای منتقدان نیویورک تایمز و ایندیوایر بود و توسط هیئت ملی بازبینی بهعنوان یکی از پنج مستند برتر سال انتخاب شد.
فیلم بلند قبلی وی، «دپارچر» (2017)، دربارهٔ یک پانک که کشیش شده در ژاپن، از سوی منتقدان بهخاطر اینکه کاوشی شاعرانه، عمیق و تأثیرگذار دربارۀ آنچه زندگی را ارزش زیستن میکند ارائه میدهد، مورد تحسین قرار گرفت. «دپارچر» در جشنواره فیلم تریبکا در 2017 به نمایش درآمد، در جشنوارههایی در سراسر جهان نمایش داده شد و نامزد جایزه اسپیریت مستقل برای بهترین مستند شد. سان فرانسیسکو کرونیکل آن را «اثری هنری» خواند، واشنگتن پست آن را «تجربهای واقعاً روحانی» توصیف کرد و نیویورک تایمز آن را «لطیف و تأثیرگذار… مانند یک هایکو» نامید. این فیلم توسط FilmRise خریداری شد و بهصورت سینمایی در 30 شهر آمریکا اکران شد، که با یک اکران تمدیدشده در متروگراف نیویورک آغاز شد. «دپارچر» دارای امتیاز نادر 100٪ در راتن تومیتوز است که نشاندهندهٔ «تحسین همگانی» است.
اولین فیلم وی، «بعد از تیلر» (2013)، به درون زندگی چهار ارائهدهندهٔ سقط جنین که بیشترین هدفگیری را در کشور داشتهاند میپردازد و نگاهی قدرتمند و پیچیده به یکی از جنجالیترین مسائل زمان ما ارائه میکند. «بعد از تیلر» در جشنوارهٔ ساندنس 2013 به نمایش درآمد و بعدتر برندهٔ جایزه امی برای بهترین مستند شد. این فیلم همچنین نامزد جایزه اسپیریت مستقل برای بهترین مستند، چهار جایزه Cinema Eye Honors، یک جایزه Satellite و جایزه Ridenhour بود. «بعد از تیلر» توسط Oscilloscope خریداری و در سینماهای 50 شهر آمریکا اکران شد. این فیلم توسط هیئت ملی بازبینی بهعنوان یکی از پنج مستند برتر سال انتخاب شد و در فهرستهای «بهترینهای 2013» روزنامهٔ LA Times، Village Voice، Indiewire، Artforum و دیگران قرار گرفت. Flavorwire آن را یکی از «50 مستند برتر تمام دوران» نامید.
ویلسون همچنین در ساخت آثار اپیزودیک و فرمت کوتاه فعال است. او سری کوتاهی به نام «درمان برای ترس» (2018) خلق و کارگردانی کرد که دربارهٔ یک دانشمند پیشگام است، در جشنوارهٔ SXSW نمایش داده شد و نامزد جایزهٔ انجمن بینالمللی مستند در 2019 برای بهترین سری کوتاهمدت شد.
او بورسیههای هنری از مؤسسهٔ ساندنس، مکداول، یادو و Film Independent دریافت کرده و در فهرست نخستین «40 زیر 40» DOC NYC قرار گرفته است. وی برندهٔ جایزه Chicken & Egg سال 2019 است. ویلسون در مؤسسات مختلف هنر معاصر و سینما سخنرانی داشته و مهمان برنامههایی مانند NPR، MSNBC، WNYC، Huffington Post Live، Democracy Now و بسیاری برنامهٔ دیگر بوده است. او عضو آکادمی علوم و هنرهای سینما است و از دانشگاه وسلیان فارغالتحصیل شده است.
نمایش بیشتر
