بیوگرافی
مانوئل د اولیویرا در ۱۱ دسامبر ۱۹۰۸ در پورتو، پرتغال به دنیا آمد؛ فرزند فرانسیسکو ژوزه د اولیویرا و کاندیدا فررا پینتو بود. خانوادهاش صنعتگران ثروتمندی بودند. اولیویرا در گالیسیا، اسپانیا به مدرسه رفت و هدفش در نوجوانی بازیگر شدن بود. او در ۲۰ سالگی در مدرسهٔ بازیگری فیلمساز ایتالیایی...
مانوئل د اولیویرا در ۱۱ دسامبر ۱۹۰۸ در پورتو، پرتغال به دنیا آمد؛ فرزند فرانسیسکو ژوزه د اولیویرا و کاندیدا فررا پینتو بود. خانوادهاش صنعتگران ثروتمندی بودند. اولیویرا در گالیسیا، اسپانیا به مدرسه رفت و هدفش در نوجوانی بازیگر شدن بود. او در ۲۰ سالگی در مدرسهٔ بازیگری فیلمساز ایتالیایی رینو لوپو ثبتنام کرد، اما پس از دیدن مستند والتر روتمن، «برلین: سمفونی یک شهر»، نظرش عوض شد. این موضوع او را برانگیخت تا اولین فیلم خود را نیز که مستند بود کارگردانی کند؛ فیلمی با عنوان Douro, Faina Fluvial (۱۹۳۱). او همچنین در دومین فیلم صوتی پرتغال، A Canção de Lisboa (۱۹۳۳)، به نقشآفرینی پرداخت. اولین فیلم بلند او خیلی بعدتر، در ۱۹۴۲ ساخته شد. Aniki-Bóbó، تصویری از کودکان خیابانی پورتو، هنگام اکران شکست تجاری خورد و ارزشش تنها به مرور زمان شناخته شد. این ناکامی او را مجبور کرد پروژههای فیلم دیگری را که در آنها مشارکت داشت رها کند و خود را وقف ادارهٔ تاکستان خانوادگیاش نماید. او در سال ۱۹۵۶ با فیلم «هنرمند و شهر» (The Artist and the City) دوباره به صحنهٔ سینما بازگشت؛ اثری که نقطهٔ عطفی در دیدگاه اولیویرا نسبت به سینما به حساب میآمد. در ۱۹۶۳، O Acto de Primavera (The Rite of Spring)، مستندی که یک نمایش آیینی سالانه را به تصویر میکشید، نقطهٔ عطفی در کارنامهٔ حرفهای او بود. کمی بعد فیلمی بلند و تیره به نام A caça (The Hunt) ساخته شد که با لحن شادِ مستند قبلیاش در تضاد بود. با وجود تحسین گستردهای که هر دو فیلم به دست آوردند، او تا دههٔ ۱۹۷۰ به صندلی کارگردانی بازنگشت. از ۱۹۹۰ (وقتی ۸۲ ساله شد) او هر سال دستکم یک فیلم ساخته است. اولیویرا گفته است که فیلم میسازد صرفاً از سر لذت انجام دادن آن، بیتوجه به واکنش منتقدان. او زندگی آرامی دور از نورافکنها دارد، با وجود دریافت افتخارات متعدد از جمله از جشنوارههای کن، ونیز و مونترال. او دو شیر طلاییِ اعطایی برای کارنامه (در ۱۹۸۵ و ۲۰۰۴) و نخل طلایی دستاوردهای یک عمر را در ۲۰۰۸ دریافت کرده است.
نمایش بیشتر