فیلم ترکی Bir Zamanlar Anadolu’da

این فیلم را تصادفی هنگام گشت‌وگذار در یک پلتفرم دیدم. عنوان برایم بسیار آشنا بود، اما پیش از آن هرگز آن را ندیده بودم. از نماهای اولیه — همان تصویری که در پوستر می‌بینید — نمایی طولانی و عریض از چراغ‌های جلو اتومبیل‌هایی که از تپه‌های موج‌دار می‌گذ‌رند، پیداست که این فیلم شبیه هیچ‌یک از آثاری نیست که تا به حال دیده‌ام. در بسیاری جهات این فیلم...

این فیلم را تصادفی هنگام گشت‌وگذار در یک پلتفرم دیدم. عنوان برایم بسیار آشنا بود، اما پیش از آن هرگز آن را ندیده بودم. از نماهای اولیه — همان تصویری که در پوستر می‌بینید — نمایی طولانی و عریض از چراغ‌های جلو اتومبیل‌هایی که از تپه‌های موج‌دار می‌گذ‌رند، پیداست که این فیلم شبیه هیچ‌یک از آثاری نیست که تا به حال دیده‌ام. در بسیاری جهات این فیلم تریلر است، اما به‌گونه‌ای معکوس: در سکانس‌های آغازین می‌فهمیم قاتل کیست. اما با پیش رفتن داستان، با سیاست‌های کوچک و کینه‌های شخصی میان مأموران پلیس آشنا می‌شویم، سپس نظرات اهالی روستا دربارهٔ پرونده را می‌شنویم و شاهد نوعی واکنش غریزی به پوشش دادن شر هستیم. تماشای این فیلم باعث شد سراغ تازه‌ترین اثر کارگردان، نوری بیلگه جیلان، بروم: «دربارهٔ علف‌های خشک» که نامزد نخل طلا در جشنواره کن ۲۰۲۳ شد و اثری حتی شگفت‌انگیزتر است.