فیلم The Notebook 2004

نگاهی دلنشین به یک زوج سالخورده که باید با بیماری‌های روانی معاصر دست و پنجه نرم کنند، از طریق مرور زندگی پرماجرای آن‌ها روایت می‌شود. ریچل مک‌آدامز در نقش "الی"، دختری از یک خانواده ثروتمند، عاشق "نوح" (رایان گاسلینگ) می‌شود، اما مادرش می‌خواهد که او با فردی بهتر ازدواج کند و به همین دلیل او را به خانه‌شان در شهر می‌برد و تمام نامه‌های او...

نگاهی دلنشین به یک زوج سالخورده که باید با بیماری‌های روانی معاصر دست و پنجه نرم کنند، از طریق مرور زندگی پرماجرای آن‌ها روایت می‌شود. ریچل مک‌آدامز در نقش "الی"، دختری از یک خانواده ثروتمند، عاشق "نوح" (رایان گاسلینگ) می‌شود، اما مادرش می‌خواهد که او با فردی بهتر ازدواج کند و به همین دلیل او را به خانه‌شان در شهر می‌برد و تمام نامه‌های او (۳۶۵ نامه) را نگه می‌دارد. نوح به ارتش می‌پیوندد و در جنگ جهانی دوم می‌جنگد و پس از مدتی، الی با مردی زیبا و ثروتمند به نام جیمز مارسدن ("لان") آشنا می‌شود، اما قبل از ازدواج، به محل قدیمی‌شان برمی‌گردد و... با انصاف باید گفت که عناصر داستان عشق جوانان از طبقه پایین جامعه کمی کهنه شده است. اما مکانیسم‌های ظریف فیلم به بهترین شکل کار می‌کنند - جیمز گارنی ("دیوک") داستانی را برای "الی" (گنا رولندز) که به زوال عقل مبتلا شده، می‌خواند درباره شوخی‌های یک زوج جوان در دهه ۱۹۴۰ بدون اینکه ما لزوماً متوجه شویم داستان او چقدر تأثیرگذار و مرتبط است. به تدریج ما بیشتر در زندگی آن‌ها سرمایه‌گذاری می‌کنیم و زمانی که داستان شروع به پیوند خوردن می‌کند، شروع به درک می‌کنیم که چقدر می‌تواند برای یک زوج که یکی از آن‌ها به این بیماری سخت مبتلا است، دشوار باشد. بازی‌های خوبی از همه بازیگران و از جوآن آلن در نقش مادر مداخله‌گر او، این درام را جذاب کرده و پایانی تند و تیز دارد! عاطفی! با اینکه به وضوح تا امروز این فیلم را ندیده بودم، همیشه درباره برچسب غم‌انگیزی که بسیاری به «دفترچه یادداشت» نسبت می‌دهند، شنیده‌ام - و می‌توانم بفهمم چرا. با توجه به اینکه چیزی جز این نمی‌دانستم، انتظار نداشتم که فیلم چگونه داستانش را روایت کند - که مؤثر و واقعاً دلخراش است. من معمولاً به فیلم‌ها به‌طور عمیق احساسی نمی‌شوم، اما این یکی به وضوح احساسات را تحت تأثیر قرار می‌دهد. فیلم شامل بازی‌های چشمگیر از رایان گاسلینگ و ریچل مک‌آدامز، و همچنین جیمز گارنی و گنا رولندز است. در نقش‌های کوچک‌تر، جوآن آلن و جیمز مارسدن نیز نسبتا خوب عمل کرده‌اند. اگر بخواهم نکته‌ای بگویم، که واقعاً هم همینطور است، می‌توانستم زمان نمایش را کمی کوتاه‌تر کنم؛ می‌توانست سریع‌تر به پایان برسد، اما موضوعی نیست. **داستان عاشقانه در دهه ۱۹۴۰ در نزدیکی سواحل کارولینای جنوبی** مردی سالخورده در یک خانه سالمندان (جیمز گارنی) داستان عاشقانه‌ای از دو جوان عاشق در سال‌های جنگ جهانی دوم (رایان گاسلینگ و ریچل مک‌آدامز) را برای زنی با زوال عقل (گنا رولندز) می‌خواند. سم شپرد نقش پدر جوان را بازی می‌کند و جیمز مارسدن به عنوان رقیب او در صحنه حضور دارد. «دفترچه یادداشت» (۲۰۰۴) در سنت درام‌های عاشقانه‌ای مانند «پیامی در بطری»، «رودخانه‌ای در جریان» و «افسانه‌های پاییز» قرار می‌گیرد. ممکن است به خوبی «رودخانه» نباشد، اما به اندازه «پیامی» دست‌وپاگیر نیست و به نوعی می‌توان آن را هم‌سطح با «افسانه‌ها» دانست. بخش‌هایی نیز به یاد دو فیلم از سال ۱۹۹۱، «بهشت» و «مرد در ماه» می‌اندازد. اگر به هیچ یک از این فیلم‌ها علاقه‌مندید، احتمالاً این یکی را هم خواهید پسندید. ریچل به‌طور طبیعی نقطه قوت فیلم است و نمی‌توان به فضای دهه ۱۹۴۰ شکست داد. با این حال، پایان فیلم کمی طولانی می‌شود. مدت زمان فیلم ۲ ساعت و ۴ دقیقه است و عمدتاً در مناطق بزرگ چارلستون فیلم‌برداری شده است، همچنین در نزدیکی مونترال برای صحنه‌های جنگی زمستانی و لوس آنجلس برای صحنه ساحلی سنگی. نمره: B