فیلم Final Cut 2022

این فیلم می‌توانست یک پارودی بامزه درباره همه چیزهای زامبی‌وار باشد، اگر فقط حدود بیست دقیقه کوتاه‌تر بود. داستان حول یک تیم تولید است که فیلمی ارزان و شاد می‌سازند پر از اندام‌های مصنوعی، کچاپ گوجه‌فرنگی و بازیگری به‌طرز قابل‌توجهی ضعیف. رقابت‌های بازیگری و روابط عاشقانه کارگردان «رِمی» (رومن دوریس) را کلافه کرده، در حالی که پول و زمان در حال تمام شدن‌اند. درست وقتی...

این فیلم می‌توانست یک پارودی بامزه درباره همه چیزهای زامبی‌وار باشد، اگر فقط حدود بیست دقیقه کوتاه‌تر بود. داستان حول یک تیم تولید است که فیلمی ارزان و شاد می‌سازند پر از اندام‌های مصنوعی، کچاپ گوجه‌فرنگی و بازیگری به‌طرز قابل‌توجهی ضعیف. رقابت‌های بازیگری و روابط عاشقانه کارگردان «رِمی» (رومن دوریس) را کلافه کرده، در حالی که پول و زمان در حال تمام شدن‌اند. درست وقتی اوضاع بدتر به نظر می‌رسد، معلوم می‌شود آن‌ها چند زامبی واقعی را بیدار کرده‌اند و از آن پس وضعیت برای همه جدی، خطرناک و خونین می‌شود. نیمهٔ دوم فیلم ظاهراً دو هدف دارد: نشان دادن چرایی افتضاح بودن نیم‌ساعت اول و سپس القای این نکته که با دخالت خلاقانهٔ ژاپنی‌ها — که همه نام‌های ژاپنی می‌گیرند و بخشی از بودجه را می‌آورند — فیلم معجزه‌آسا بهتر می‌شود. متأسفانه این شوخی بیش از حد تکرار می‌شود؛ عناصر پارودی بی‌رمق می‌شوند و فیلم به اثری کودکانه و کم‌طرفدار تبدیل می‌گردد، با بازیگرانی ضعیف که نقش بازیگرهای واقعاً بد را بازی می‌کنند. ده دقیقهٔ پایانی که پیاپی مبارزه‌شان با زامبی‌های تبر به‌دست را فیلم‌برداری می‌کند هنوز تا حدی خنده‌دار است، اما تا آن زمان من از روی صندلی‌ام شروع به تکان خوردن کرده بودم. فیلم لحظاتی خنده‌دار دارد، اما به‌اندازهٔ کافی نیستند.