فیلم Dead Snow 2009

فقط یک جوک کامل... اما نه چندان خنده‌دار. از آنجا که اصالتاً اسکاندیناویایی هستم و کمی هم از طرفداران سبک‌های علمی‌تخیلی، فانتزی، اکشن و ترسناک‌ام، طبیعتاً باید «برف مرده» را در مجموعه‌ام داشته باشم. شنبهٔ گذشته من و پسرم فرصت تماشای آن را یافتیم. «برف مرده» تقریباً از کلیشهٔ همیشگی فیلم‌های ترسناک دربارهٔ گروهی از نوجوانان است که با موجودات ماورایی درگیر می‌شوند. در این مورد، گروهی...

فقط یک جوک کامل... اما نه چندان خنده‌دار. از آنجا که اصالتاً اسکاندیناویایی هستم و کمی هم از طرفداران سبک‌های علمی‌تخیلی، فانتزی، اکشن و ترسناک‌ام، طبیعتاً باید «برف مرده» را در مجموعه‌ام داشته باشم. شنبهٔ گذشته من و پسرم فرصت تماشای آن را یافتیم. «برف مرده» تقریباً از کلیشهٔ همیشگی فیلم‌های ترسناک دربارهٔ گروهی از نوجوانان است که با موجودات ماورایی درگیر می‌شوند. در این مورد، گروهی از نوجوانان برای پیاده‌روی به کوه‌های نروژ می‌روند و در کلبه‌ای کمپ می‌کنند. خیلی نوآورانه نیست، اما خب، زامبی است... یکی از چیزهایی که فیلم را کمی متفاوت می‌کند این است که برخلاف چرندیات معمول هالیوودی، پر از ناسزا و مصرف بی‌حد و حصر مواد مخدر نیست. این نوجوانان نسبتاً عادی رفتار می‌کنند، چندتا آبجو می‌نوشند و خوش می‌گذرانند — تا زمانی که یک غریبهٔ مرموز که عمدتاً برای ایجاد جو در فیلم حضور دارد، ظاهر می‌شود و داستان یک افسر نازی فوق‌العاده بی‌رحم و همراهانش را بازگو می‌کند. از آنجا که همه می‌دانیم قرار است چه اتفاقی بیفتد، مسیر مشخص می‌شود. از این نقطه به بعد فیلم روند کلیشه‌ای ژانر را دنبال می‌کند: یکی از نوجوانان برای رفع نیازهای طبیعی از گروه جدا می‌شود، سپس سکانس اجباری رابطهٔ پسر و دختر رخ می‌دهد — این بار در دستشویی سنتی اسکاندیناوی که جدا از کلبه است. هرکسی از این دستشویی‌ها استفاده کرده باشد (من استفاده کرده‌ام و بدبو هستند) می‌داند برای برقراری رابطه در آن یا باید واقعاً شهوت‌زده باشید یا مست، یا هر دو. به هر حال یکی از اعضای گروه کمتر شد. کم‌کم حضور زامبی‌ها بیشتر می‌شود و وخامت اوضاع برای گروه آشکارتر می‌گردد. با افزایش تعداد زامبی‌ها، صحنه‌های خون‌بار و دلخراش نیز شدت می‌گیرد و در نهایت فیلم بیشتر به کمدی تمایل پیدا می‌کند تا یک فیلم صرفاً ترسناک. باید بگویم تامی ویرکولا در نمایش خشونت فیلم‌های ترسناک از همتایان هالیوودی‌اش چیزی کم ندارد: اعضای بدن، چه بیرونی و چه داخلی، انگار که فردایی وجود ندارد به اطراف پرتاب می‌شوند — که برای بسیاری از شخصیت‌ها دقیقاً همین سرنوشت است. در مجموع، فیلم ترکیبی از ترسناک کلاسیک و کمدی است و من آن را نسبتاً سرگرم‌کننده یافتم؛ البته اگر از این نوع فیلم‌ها خوشتان بیاید.