فیلم Being Charlie 2015

سفری از یک مرکز ترک به مرکز دیگر از برخی فیلم‌های این کارگردان خوشم آمده و آن‌ها را جزو آثار موردعلاقه‌ام می‌دانم، ولی این فیلم در بهترین حالت متوسط است. همیشه از خط داستان‌ها و پرداخت شخصیت‌های او لذت برده‌ام؛ چیزی فراتر از آنچه بسیاری از فیلم‌سازان دیگر از انجامش ناتوانند. این بار هم موضوع جالبی انتخاب شده بود: اعتیاد به مواد مخدر. داستان درباره پسری...

سفری از یک مرکز ترک به مرکز دیگر از برخی فیلم‌های این کارگردان خوشم آمده و آن‌ها را جزو آثار موردعلاقه‌ام می‌دانم، ولی این فیلم در بهترین حالت متوسط است. همیشه از خط داستان‌ها و پرداخت شخصیت‌های او لذت برده‌ام؛ چیزی فراتر از آنچه بسیاری از فیلم‌سازان دیگر از انجامش ناتوانند. این بار هم موضوع جالبی انتخاب شده بود: اعتیاد به مواد مخدر. داستان درباره پسری به نام چارلی است که تازه ۱۸ ساله شده و از مرکزی برای ترک معتادان زیرسن ترخیص می‌شود. اما پدرش که برای فرمانداری کاندید شده، می‌خواهد او فورا به مرکز ترک بزرگسالان فرستاده شود. چارلی راضی نیست، اما وقتی راه دیگری ندارد به آن مرکز می‌رود و با دختری مشکل‌دار به نام ایوا آشنا می‌شود. کمی رابطه عاشقانه شکل می‌گیرد و سپس نحوه پایان ماجرا روایت را به توقف می‌رساند. موضوع خوب به نظر می‌رسد، اما هدف فیلم تا حدودی مبهم است. روشن است که مسئله مواد و به‌خصوص مسیر بهبودی از اعتیاد مدنظر است، اما فیلم بیشتر واقع‌گرا باقی می‌ماند تا اینکه به پیچ‌وتاب‌های سینمایی بپردازد. از یک منظر نحوه پایان قابل حدس است، ولی بعضی شخصیت‌ها غیرقابل‌پیش‌بینی‌اند. پایان مناسب است و با پیامی کوچک خاتمه می‌یابد. نیک رابینسون عملکرد بسیار خوبی دارد. در ابتدا فکر کردم فیلم جک اوکانل است و نیک رابینسون را از روی پوستر با او اشتباه گرفتم. روایت عمق زیادی ندارد، اما در کل فیلم خوش‌ساختی است. اگر هنوز قانع نشده‌اید، دست‌کم به‌خاطر راب راینر آن را ببینید. ۶/۱۰