فیلم Anaconda 1997

چرا تا حالا صبر کردم تا این فیلم را ببینم؟ و چرا جان وُیت برای این فیلم دوباره اسکار نگرفت؟ «آناکوندا» ماجراهای گروهی از فیلم‌سازان مستند را دنبال می‌کند که ظاهراً بسیار باهوش و اصلاً بی‌خبر نیستند و در آمازون به دنبال قبیله‌ای مخفی می‌گردند. در مسیر با یک شکارچی مار که اصلاً ترسناک نیست (با بازی جان وُیت) روبه‌رو می‌شوند؛ کسی که قصد کمک دارد...

چرا تا حالا صبر کردم تا این فیلم را ببینم؟ و چرا جان وُیت برای این فیلم دوباره اسکار نگرفت؟ «آناکوندا» ماجراهای گروهی از فیلم‌سازان مستند را دنبال می‌کند که ظاهراً بسیار باهوش و اصلاً بی‌خبر نیستند و در آمازون به دنبال قبیله‌ای مخفی می‌گردند. در مسیر با یک شکارچی مار که اصلاً ترسناک نیست (با بازی جان وُیت) روبه‌رو می‌شوند؛ کسی که قصد کمک دارد اما اتفاقاً آن‌ها را به منطقه‌ای ممنوعه در آمازون می‌برد، جایی که مارهای غول‌پیکرِ به‌ظاهر کاملاً واقعی حضور دارند و با سرعت‌هایی باورپذیر حرکت می‌کنند. واقعاً CGI فیلم چقدر طبیعی به نظر می‌رسد—انگار مارها کنار بازیگران حضور دارند. شخصیت‌ها اصلاً آزاردهنده نیستند. هیچ‌وقت دلتان نمی‌خواهد مارها پیروز شوند و همهٔ آدم‌ها به شکل فجیعی جانشان را از دست بدهند. وقتی یکی از شخصیت‌ها می‌میرد واقعاً ناراحت می‌شوید و اصلاً دلتان نمی‌خواهد بخندید یا تشویق کنید. باور کنید، باید این فیلم را ببینید. به‌راحتی با آثاری مثل «The Room» یا «Saving Christmas» کرک کامر قابل مقایسه است. فیلم قابل‌تماشا بود، دوباره هم می‌بینمش و توصیه‌اش می‌کنم. تعجب‌آور است که پس از بیش از بیست سال هنوز دوام آورده؛ این عالی است چون فیلم‌های دربارهٔ مارهای غول‌پیکر کم‌اند. جلوه‌ها و تکنولوژی فیلم کمی قدیمی‌اند، ولی چون داستان در رودخانهٔ آمازون می‌گذرد که از هر امکانات فناوری دور است، این موضوع توی ذوق نمی‌زند. این فیلم مربوط به زمانی است که جنیفر لوپز و آیس کیوب هنوز خودشان را بازیگر می‌دانستند (من شخصاً آن‌ها را بیشتر به‌عنوان بازیگر دوست دارم) و قطعاً معتقدم آن‌ها جزو نقاط ضعف فیلم نیستند. جان وُیت دقیقاً گیج‌کننده‌ترین—اگر نگوییم «بد»—بخش فیلم بود. به نظر می‌رسید لهجه‌ای شبیه اسپانیایی تقلید می‌کند، اما شاید قرار بود لهجهٔ پرتغالی داشته باشد چون در برزیل پرتغالی حرف می‌زنند؛ اصلاً معلوم نبود شخصیت او اهل آن‌جاست یا نه. حتی انگیزه‌های شخصیت هم عجیب است: برای بقا با آدم‌ها می‌جنگد، اما وقتی پای زنده گرفتن مار به میان می‌آید هیچ غریزهٔ حفظ جانی نشان نمی‌دهد... برای چه؟ جفت‌گیری با مار؟ اوون ویلسون طبق معمول نقش کسی را دارد که همه‌چیز را به‌هم می‌زند و واقعاً محرک فروپاشی اوضاع است. این فیلم مثل یک سواری دیوانه‌وار است؛ از نظر کیفیت خوب نیست (حتی آن زمان هم)، اما حسابی سرگرم‌کننده است. با وجود CGI ضعیف و جلوه‌های عملی عجیب اما تحسین‌برانگیز، مشکل اصلی فیلم هرگز این نبود که تهدیدی غیرقابل‌مهار و وحشتناک را به تصویر بکشد. امیدوارم هیچ‌وقت یک آناکوندأ غول‌پیکر را از نزدیک نبینم. از ترس حسابی می‌ترسم و شاید حتی لباسم را خیس کنم. فیلم نسبتا معمولی است، اما مارها خیلی مصنوعی به نظر می‌رسند. به هر حال من از مارها متنفرم.