فیلم Bedazzled 2000

تماشای خوبی بود؛ شاید دوباره ببینم، اما توصیه‌کردن آن دشوار است. فیلم طوری به نظر می‌رسد که انگار برندن فریزر فهرستی از نقش‌هایی که می‌خواسته امتحان کند داشته و الیزابت هارلی هم فهرستی از شخصیت‌های «شیطانی» که دوست داشته بازی کند، و این فیلم به‌طور شانسی پدید آمده است. فیلم تا حد زیادی روی عنصر «چقدر می‌توانیم مضحک شویم» مانور می‌دهد، ولی عملاً همان چیزی است که...

تماشای خوبی بود؛ شاید دوباره ببینم، اما توصیه‌کردن آن دشوار است. فیلم طوری به نظر می‌رسد که انگار برندن فریزر فهرستی از نقش‌هایی که می‌خواسته امتحان کند داشته و الیزابت هارلی هم فهرستی از شخصیت‌های «شیطانی» که دوست داشته بازی کند، و این فیلم به‌طور شانسی پدید آمده است. فیلم تا حد زیادی روی عنصر «چقدر می‌توانیم مضحک شویم» مانور می‌دهد، ولی عملاً همان چیزی است که خلاصهٔ داستان می‌گوید: به برندن فریزر هفت آرزو داده می‌شود تا سعی کند با زن رویاهایش همراه شود، و سپس همه‌چیز آن‌طور که احتمالاً تصور می‌کنید، به‌طرز فاجعه‌باری پیش می‌رود. در فیلم لحظات خنده‌دار زیادی هست و چند صحنهٔ خجالت‌آور نیز دیده می‌شود. فیلم تعادل خوبی بین اتکا به مضامین مذهبی و تبدیل شدن به اثری بیش‌ازحد احساساتی یا تبلیغی برقرار می‌کند. مشکل این است که با وجود قابل‌قبول و مستحکم بودن، لزوماً در سطح کمدی‌های دههٔ ۲۰۲۰ قرار ندارد.