فیلم Automata 2014

همین الآن دیدمش و اصلاً نفهمیدم پیامش چه بود. واقعاً فیلمی بی‌هدف است. پس از مجموعه‌ای از فجایع زیست‌محیطی، بشر به یک شهرِ تنها با ۲۰ میلیون نفر جمعیت تقلیل یافته که زیر چتری از ابرهای مصنوعی زندگی می‌کنند تا باران تأمین شود. شرکت تهدیدآمیز «ROC» برای بازپس‌گیری بخشی از سرزمین‌های از‌دست‌رفته، آخرین ربات خود به نام «پیلگریم» را می‌سازد تا به بشریت کمک کند. این...

همین الآن دیدمش و اصلاً نفهمیدم پیامش چه بود. واقعاً فیلمی بی‌هدف است. پس از مجموعه‌ای از فجایع زیست‌محیطی، بشر به یک شهرِ تنها با ۲۰ میلیون نفر جمعیت تقلیل یافته که زیر چتری از ابرهای مصنوعی زندگی می‌کنند تا باران تأمین شود. شرکت تهدیدآمیز «ROC» برای بازپس‌گیری بخشی از سرزمین‌های از‌دست‌رفته، آخرین ربات خود به نام «پیلگریم» را می‌سازد تا به بشریت کمک کند. این ربات دو قاعده دارد: نمی‌تواند به انسان آسیبی برساند یا اجازه دهد انسانی آسیب ببیند، و نمی‌تواند به خود یا یک اندروید دیگر آسیب بزند یا آن را تغییر دهد — پروتکل‌های امنیتی به‌ظاهر محکم، شبیهِ «iRobot» (2004)، درست؟ وقتی یکی از این دستگاه‌ها توسط پلیسی بدبین به‌نام «والاس» (دیلان مک‌درموت) که گمان می‌کند تغییراتی رخ داده، هدف شلیک قرار می‌گیرد، شرکت کارآگاهی به‌نام «واکِن» (آنتونیو باندراس) را فرامی‌خواند تا موضوع را بررسی کند. انگیزهٔ پنهان او جا‌به‌جایی همسرِ بسیار باردارش «ریچل» (برگیت هورت سورنسن) به کنار دریاست. دیداری در یک فاحشه‌خانه آن‌ها را با «کِلو» با موهای آبی و سپس با دانشمندی به‌نام «دوپرِه» (ملانی گریفیت) آشنا می‌کند که می‌گوید ممکن است ربات‌ها بدون دخالت انسانی برنامه‌شان را تغییر دهند و از راهِ تکامل طبیعی خودآگاه شوند و سپس، چه انسان‌ها خوششان بیاید چه نه، برای پیشبرد گونهٔ خود اقدام کنند. طبیعتاً شرکت‌ها نمی‌توانند اجازه دهند حتی سرنخی از این دست اطلاعات به مردم یا سیاست‌مداران برسد، و اقداماتشان باعث می‌شود «واکِن» از شکارچی به شکار تبدیل شود — و توسط «والاس» هم تعقیب شود. آیا راه‌حلی در کارِ مرموز «ساعت‌ساز» هست یا سرنوشت کل بشر در خطر است؟ آنتونیو باندراس تلاشش را می‌کند و برخی از جلوه‌های بصری انیماترونیک جالب‌اند، اما داستان بیش از حد کلیشه‌ای است و دیالوگ‌ها — که کم هم نیستند — یکنواخت‌اند و کمکی به شخصیت‌پردازیِ «واکِن» یا دیگر شخصیت‌ها نمی‌کنند؛ همچنین بسیاری از سوراخ‌های داستانی بی‌جواب مانده‌اند. هشدارهای فیلم دربارهٔ خطرات رشد خودبه‌خودی هوش مصنوعی برای کسانی که نگران اتوماسیون و وابستگی فزایندهٔ جامعه به آن‌اند قابل‌فهم است، اما این موضوع هم چندان نوآورانه نیست. ارزش یک بار دیدن را دارد، اما من ناامید شدم.