فیلم Tomorrowland 2015

باید بگویم از تماشای Tomorrowland لذت بردم، هرچند فیلم مرتکب اشتباه رایجِ نصیحت‌گرایانه‌ای شد که می‌خواهد با دید سیاسیِ درست‌نمای رایج دربارهٔ «اشتباهات» جهان امروز همسو شود. اگر آن بخش‌ها را کنار بگذارید، این فیلم خانوادگی بسیار لذت‌بخش و از نظر بصری سرگرم‌کننده است. اگر دربارهٔ بعضی مسائل نظرهای محکمی دارید، بهتر است هنگام تماشا کنار فرزندانتان باشید. خودم معتقدم پسر بزرگم قادر است نظراتش...

باید بگویم از تماشای Tomorrowland لذت بردم، هرچند فیلم مرتکب اشتباه رایجِ نصیحت‌گرایانه‌ای شد که می‌خواهد با دید سیاسیِ درست‌نمای رایج دربارهٔ «اشتباهات» جهان امروز همسو شود. اگر آن بخش‌ها را کنار بگذارید، این فیلم خانوادگی بسیار لذت‌بخش و از نظر بصری سرگرم‌کننده است. اگر دربارهٔ بعضی مسائل نظرهای محکمی دارید، بهتر است هنگام تماشا کنار فرزندانتان باشید. خودم معتقدم پسر بزرگم قادر است نظراتش را شکل دهد و دربارهٔ دو فرزند کوچکترم هم سعی می‌کنم نقاط قوت و ضعف را نشان دهم تا خودشان تجربه و تصمیم‌گیری کنند. از نظر بصری فیلم واقعاً زیباست؛ البته تا حد زیادی از CGI استفاده شده ولی به‌صورت مطلوب. از آنجا که این فیلم ساخت دیزنی است، انتظار داشتم حدی «آزادی هنری» در طراحی صحنه‌ها وجود داشته باشد. داستان در اصل شبیه یک قصهٔ خیال‌پردازانه دربارهٔ سرزمینی دور است. ابتدا قدری سخت است بفهمید چه خبر است چون همه‌چیز کمی پراکنده حرکت می‌کند، اما اگر آن سردرگمی اولیه را پشت سر بگذارید، بعد از مدتی داستان قابل درک‌تر می‌شود — البته قابل درک در چارچوب یک فیلم علمی‌تخیلی پُر از خشم و شگفتی که مخاطب اصلی‌اش نوجوانان و کودکان هستند. با وجود اشاره‌های علمی در نیمهٔ دوم، گمان نکنید نویسندگان فیلمنامه از نظر علمی بیش از حد درخشان‌اند؛ انتظار دانش علمی فراتر از سطح معمول نویسنده‌های هالیوودی را نداشته باشید. لذت من از این فیلم عمدتاً از فضای خیال‌پردازانهٔ کودکانه‌اش، جلوه‌های سینمایی خوش‌ساخت، مقدار قابل توجهی اکشن جذاب و در نهایت حضور جورج کلونی بود. در واقع کلونی و اندرویدی که از ابتدا برای جذب به فیلم آمدند صحنه‌ها را می‌دزدند. متأسفانه شخصیت دختر نیوتون در بسیاری مواقع بیشتر شبیه یک المانِ طرح داستانی به‌نظر می‌رسید تا یک شخصیت اصلی کامل. صحنه‌های پاریس هم برایم خوشایند بود — به‌خصوص نماهای برج ایفل و استفاده از آپارتمان بالای برج به‌عنوان بخشی از صحنه — هرچند بخش‌هایی از ماجرا زیر برج بی‌معنی جلوه می‌کرد. خلاصه اینکه اگر دیزنی به سمت طرحِ بی‌پردهٔ پیام سیاسی حرکت نمی‌کرد — فارغ از محتوای آن پیام که صریح و آشکار بود — فیلم احتمالاً یک یا دو ستاره بیشتر می‌گرفت. از نظر فنی و سرگرم‌کنندگی فیلم قابل قبول و خوب است، اما به نظرم فیلم کودکانه بستر مناسبی برای انعکاس چنین پیام‌هایی نیست، مگر اینکه معتقد باشید در یک دولت سوسیالیستی به سبک اتحاد جماهیر شوروی زندگی می‌کنید. کاش فیلم بهتر می‌بود، اما به‌هرحال سرگرم‌کننده است. Tomorrowland فیلمی آینده‌نگر و جذاب است؛ شاید به عمقِ تمام ظرفیت‌هایش نپردازد اما دست‌کم سطح آن را می‌کاود و تماشایش نسبتاً رضایت‌بخش است. جلوه‌های ویژه زیبا هستند. در انتخاب بازیگرها جا برای بهتر شدن بود، اما چهار بازیگر اصلی — بریت راسبرون (کیسی)، جورج کلونی (فرانک)، رافی کاسیدی (آتنا) و هیوز لوری (دیوید) — را دوست داشتم؛ به‌خصوص لوری که در بخش‌هایی طعنه‌های خوبی دارد. نحوهٔ روایت داستان، عمدتاً به‌صورت بازگشت به گذشته توسط راسبرون و کلونی، فیلم را جذاب نگه می‌دارد. به‌نظرم پتانسیل بیشتری می‌شد از فیلم گرفت، اما در مجموع از آن خوشم آمد، هرچند نه خیلی زیاد. دیدن جورج کلونی کمی عبوس همیشه ارزش دارد. فیلمی خوش‌بینانه دربارهٔ اینکه «ما می‌توانیم آینده‌مان را بهتر کنیم». روشن، رنگارنگ و بی‌آزار است.