فیلم Broadcast News 1987

فیلم حول فضای بی‌رحم یک اتاق خبر آمریکایی می‌چرخد، زمانی که تمرکز مدیران از ارزش‌های قوی روزنامه‌نگاری به مسائل مبتنی بر ریتینگ تغییر می‌کند. ویلیام هرت (Grunick) قطعاً برای جایگاه گزارشگر جذاب‌تر است، اما نه دانش و نه وقار هم‌ردیف و رقیبش آلتمان (آلبرت بروکس) را دارد که در قاب تلویزیون سبکی برتر و تا حدی تحقیرآمیز نشان می‌دهد. تهیه‌کننده اجرایی جین (هالی هانتر) تلاش...

فیلم حول فضای بی‌رحم یک اتاق خبر آمریکایی می‌چرخد، زمانی که تمرکز مدیران از ارزش‌های قوی روزنامه‌نگاری به مسائل مبتنی بر ریتینگ تغییر می‌کند. ویلیام هرت (Grunick) قطعاً برای جایگاه گزارشگر جذاب‌تر است، اما نه دانش و نه وقار هم‌ردیف و رقیبش آلتمان (آلبرت بروکس) را دارد که در قاب تلویزیون سبکی برتر و تا حدی تحقیرآمیز نشان می‌دهد. تهیه‌کننده اجرایی جین (هالی هانتر) تلاش می‌کند اوضاع را متعادل نگه دارد و در عین حال مطمئن نیست کدام یک از این دو مرد را بخواهد. گاهی جو فیلم برق‌آسا می‌شود؛ ریتم سریع، طعنه‌های تند و ذهنیت «بقا برای قوی‌تر» که با هنرمندی به تصویر کشیده شده، واقع‌گرایی زیادی به این محیط رقابتی می‌دهد. گاهی هم یک داستان عاشقانه اضافه و غیرضروری به نظر می‌رسد—این مثلث نیازی به آن نداشت—با این حال هانتر در نقش خود فوق‌العاده است. او به‌آسانی نقش‌های متعدد را بازی می‌کند و سعی می‌کند میان احساسات شخصی و حرفه‌ای‌اش برای این دو مرد تعادل برقرار کند؛ شخصیت‌هایی که هم خنده‌دار و هم رنج‌آور‌اند. من سال‌ها در تلویزیون زنده کار کرده‌ام و همیشه به مهارت کسانی که هم‌زمان حرف می‌زنند، گوش می‌دهند، نگاه می‌کنند و واکنش نشان می‌دهند افتخار کرده‌ام—صحنه‌ای که آلتمان بدبخت در حین پخش زنده انگار نیمی از وجودش را از دست می‌دهد هنوز هم مرا معذب می‌کند. اگرچه بعد از حدود ۳۵ سال کمی از تأثیرش کاسته شده، با این حال چون از جمله فیلم‌های اولیه‌ای است که نشان داد این مشاغل چقدر سخت‌اند، هنوز دیدنی است. «Broadcast News» بیش از حد طولانی است و مصرانه به پرداختن به مینی‌پرو‌لوگ‌های نامربوط سه شخصیت اصلی در آغاز فیلم می‌پردازد، پرو‌لوگ‌هایی که هیچ ربطی به آن‌ها به‌عنوان بزرگسالان ندارند؛ اما جدا از این ایراد، فیلم تصویری جذاب و روشنگر از دنیای تحت‌فشار و رقابتی روزنامه‌نگاری تلویزیونی ارائه می‌دهد و باید به‌خاطر برجسته‌کردن روند ناراحت‌کننده ارتقای مجریان خبری به جایگاه سلبریتی تحسین شود. آن‌ها در پی فروش خبر به مخاطب مثل یک محصولند. این تغییر امر نگران‌کننده‌ای است وقتی چهره مجری از اهمیت رویدادهای جهانی پیشی می‌گیرد، صرفاً به این دلیل که توان جذب تماشاگران بالا را دارد و می‌تواند مسیر حرفه‌ای خود را تقویت کند؛ و در این میان اخلاق حرفه‌ای روزنامه‌نگاری قربانی می‌شود، در حالی که پیگیری حقیقت باید همیشه اولویت باشد.