فیلم Divorce Italian Style 1961

به‌عنوان ادای دینی عجیب به مادرم در هفتاد و پنجمین سالگرد تولدش و بزرگداشت چهل‌وشش سال زندگی مشترکش با تنها عشقش—پدرم که در سال ۲۰۱۱ درگذشت—و به پاس وفاداری و دلبستگی او که مصرانه از پذیرفتن رابطه‌ای تازه امتناع می‌کرد، تصمیم گرفتم فیلم «طلاق به سبک ایتالیایی» را ببینم. فیلم بسیار خنده‌دار و لذتبخش بود. بی‌شک شایستهٔ جایزهٔ اسکار بهترین فیلم‌نامه بود و همچنین شایستگی...

به‌عنوان ادای دینی عجیب به مادرم در هفتاد و پنجمین سالگرد تولدش و بزرگداشت چهل‌وشش سال زندگی مشترکش با تنها عشقش—پدرم که در سال ۲۰۱۱ درگذشت—و به پاس وفاداری و دلبستگی او که مصرانه از پذیرفتن رابطه‌ای تازه امتناع می‌کرد، تصمیم گرفتم فیلم «طلاق به سبک ایتالیایی» را ببینم. فیلم بسیار خنده‌دار و لذتبخش بود. بی‌شک شایستهٔ جایزهٔ اسکار بهترین فیلم‌نامه بود و همچنین شایستگی نامزدی همان سال برای بهترین بازیگر (مارچلو ماسترویانی) و بهترین کارگردان (پیترو جرمی) را داشت. وقتی پای نام بردن از کارگردانان محوری ایتالیا در آن دوره به میان می‌آید، اغلب جرمی نادیده گرفته می‌شود، اما اینطور نیست. هرچند تا کنون تنها این فیلم او را دیده‌ام، هم در نوشتن فیلمنامهٔ این کمدی و هم در هدایت پشت دوربین، نابغه‌ای تمام‌عیار است. دیدن آن را از دست ندهید.