فیلم Titus 1999

سر آنتونی هاپکینز نقشِ ژنرالی را دارد که نام اثر از او گرفته شده و با پیروزی از جنگ بازمی‌گردد و مورد استقبال فراوان قرار می‌گیرد. او از تاج‌وتخت چشم‌پوشی می‌کند و اجازه می‌دهد پسر بزرگ‌تر جانشینش، ساتورنینوس (آلن کامینگ)، به سلطنت برسد. سزار جدید به‌سرعت قصد ازدواج با لاوینیا، دختر تیتوس (لورا فریزر)، را اعلام می‌کند — ازدواجی که هیچ‌کس به آن راضی نیست....

سر آنتونی هاپکینز نقشِ ژنرالی را دارد که نام اثر از او گرفته شده و با پیروزی از جنگ بازمی‌گردد و مورد استقبال فراوان قرار می‌گیرد. او از تاج‌وتخت چشم‌پوشی می‌کند و اجازه می‌دهد پسر بزرگ‌تر جانشینش، ساتورنینوس (آلن کامینگ)، به سلطنت برسد. سزار جدید به‌سرعت قصد ازدواج با لاوینیا، دختر تیتوس (لورا فریزر)، را اعلام می‌کند — ازدواجی که هیچ‌کس به آن راضی نیست. لاوینیا تلاش می‌کند فرار کند، اما پدرش مانع می‌شود و در این راه یکی از پسران کوچک خود را می‌کشد — اما کار از کار گذشته است. امپراتور با تمورا (جسیکا لِینج)، ملکهٔ گوت‌ها که به‌عنوان گروگان از جنگ بازگردانده شده، ازدواج می‌کند و آن‌چه آغاز می‌شود شکسپیر در خشن‌ترین شکلش است؛ تقریباً همهٔ انواع جنایت رخ می‌دهد — نبردی برای بقا که هیچ‌کس در آن امن نیست. سبک این اجرا تلفیقی از درام سنتی مبتنی بر صحنه و پوشش (نامزد اسکار) و تفسیرهای مدرن‌تر از سایر وجوه داستان پیچیده است. فیلم‌نامه عمدتاً وفادار به نمایشنامه است (اگرچه بخش «مردان در پای» احتمالاً افزوده‌ای است!) و طبعیت عجیب شخصیت‌پردازی‌ها به‌خوبی توسط بازیگرانی مانند کامینگ به تصویر کشیده شده — نوعی شخصیت شبیه ترکیبی از چارلی چاپلین و هیتلر. هری لنیکس در نقش آرون برجسته است؛ مردی که واقعاً تجسم شرّ است. بازی دمیتریوس (مَتّیو ریس) و کایرون (جاناتان ریث-مایرز) با ظاهر چرم‌پوش‌شان تماشایی است، پیش از آن‌که ماجرای پای فرا برسد. کارگردانی جولی تیمور، کارگردان تحسین‌شدهٔ تئاتر، دیدگاهی منحصربه‌فرد به این قصهٔ کمتر شناخته‌شده اما قدرتمند دربارهٔ شهوت، طمع و قدرت می‌بخشد و این دیدگاه به‌ویژه وقتی فیلم در فضای باز ضبط شده، بعضی از جنبه‌های محدودکنندهٔ صحنه‌ای نمایش را تقویت می‌کند. سر آنتونی در اوج اقتدار بازی می‌کند و اجرای دلفریب و شرورانهٔ جسیکا لِینج احتمالاً بهترین تصویر از آن شخصیت است که من روی صحنه یا پرده دیده‌ام. نمایش طولانی است، اما از آن‌جا که خودِ نمایشنامه هم طولانی است، کمی مالبک بریزید و از آن لذت ببرید.