فیلم Heat and Dust 1983

واقعاً جای تعجب نیست که تنها اقتباس روت پروِر جابوالا از رمان خودش بود که در محافل جوایز توجهی جلب کرد. در غیر این صورت، فیلم داستانی نسبتاً خنثی و کم‌روح درباره شیطنت‌های دوره راج است که مرا بی‌تفاوت گذاشت. روایت حول تحقیقات «آن» (جولی کریستی) درباره رویدادهای دهه ۱۹۲۰ می‌چرخد که مربوط به عمه‌کل پرجنب‌وجوشش «اولیو» (گرتا اسکاکی) است. این زن تازه به‌تازگی به...

واقعاً جای تعجب نیست که تنها اقتباس روت پروِر جابوالا از رمان خودش بود که در محافل جوایز توجهی جلب کرد. در غیر این صورت، فیلم داستانی نسبتاً خنثی و کم‌روح درباره شیطنت‌های دوره راج است که مرا بی‌تفاوت گذاشت. روایت حول تحقیقات «آن» (جولی کریستی) درباره رویدادهای دهه ۱۹۲۰ می‌چرخد که مربوط به عمه‌کل پرجنب‌وجوشش «اولیو» (گرتا اسکاکی) است. این زن تازه به‌تازگی به همسر جدیدش «داگلاس» (کریستوفر کزنوف) پیوسته و به‌سرعت در سبک زندگی اشرافی استعمارگران غرق می‌شود؛ رفت‌وآمد با طبقه حاکم بریتانیا و نوازب محلی (شاشی کاپور) که به‌طور حساب‌شده از موقعیت خود بهره می‌برد. در عین حال، بی‌ثباتی اوضاع همواره حس می‌شود: راهزنان در مناطق روستایی جولان می‌دهند و احساسات ضدبریتانیایی از دور نیست. هرچه «آن» بیشتر درباره خویشاوندش می‌فهمد، درباره زندگی خودش نیز سوالاتی مطرح می‌کند و این پرسش‌ها او را به بازاندیشی نسبت به هویت خود می‌کشاند. فیلم از نظر بصری زیبا و چشم‌نواز است، اما به‌نوعی هیچ‌کس نتوانسته شور یا جان‌وغواشی به شخصیت‌ها ببخشد. حتی سکانس‌های جنسی هم به طرز عجیبی عاری از احساس‌اند. جولی کریستی برای من در نقش‌های زمینی‌تر و بدنی‌تر عملکرد قابل‌قبول‌تری داشت و با استثنای ممکن «خانم کراوفورد» با بازی سوزان فلیت‌وود، اغلب بازیگران در شخصیت‌های محول‌شده‌شان بیش از حد راحت و بی‌زحمت به‌نظر می‌رسیدند. آن‌ها طوری جلوه می‌کردند که گویی واقعا افراد خودخواه، مستحق‌پندار و خیانت‌کاری هستند — و این برایم کمی خسته‌کننده بود. گردوخاک کم نیست؛ اما گرما؟ خودتان قضاوت کنید.