فیلم The Signal 2007

فیلم «سیگنال» به مشکلاتی که رسانه‌های اصلی، دولت‌ها و شرکت‌ها با کنترل مردم از طریق ترس در جهان ما ایجاد می‌کنند، می‌پردازد. این رسانه‌ها مردم را در برابر یکدیگر قرار می‌دهند تا حقیقت را پنهان کنند و به عنوان یک تاکتیک برای کاهش مخالفت‌ها با نخبگان جهانی که دارای برنامه‌ای فاشیستی هستند، عمل می‌کنند و به نوعی رضایت مردم را برای انجام اقداماتی ناپسند تولید...

فیلم «سیگنال» به مشکلاتی که رسانه‌های اصلی، دولت‌ها و شرکت‌ها با کنترل مردم از طریق ترس در جهان ما ایجاد می‌کنند، می‌پردازد. این رسانه‌ها مردم را در برابر یکدیگر قرار می‌دهند تا حقیقت را پنهان کنند و به عنوان یک تاکتیک برای کاهش مخالفت‌ها با نخبگان جهانی که دارای برنامه‌ای فاشیستی هستند، عمل می‌کنند و به نوعی رضایت مردم را برای انجام اقداماتی ناپسند تولید می‌کنند. سیگنال از طریق تلویزیون‌ها و رادیوها پخش می‌شود و ترس و پارانویایی را ایجاد می‌کند. تقریباً هیچ‌کس واقعاً از نیت یا انگیزه‌های یکدیگر مطمئن نیست. ترس، منجر به نفرت، خشم و خشونت می‌شود. وحشت واقعی این فیلم این است که تصویری دقیق از دنیای ما ارائه می‌دهد که فقط برای تأکید بر نکته‌اش بزرگ‌نمایی شده است. با این حال، «سیگنال» تنها یک فیلم تاریک بدون پاسخ به وحشت‌های بیان‌شده نیست. این فیلم امید را ارائه می‌دهد و نشان می‌دهد که عشق، حمایت و اعتماد می‌تواند درمانی برای جنون ایجادشده باشد؛ جنونی مشترک که بر اساس شستشوی مغزی شکل گرفته است. این فیلم به خوبی بر اهمیت جامعه به جای فردگرایی، همبستگی، محتوا به جای سبک، پرسشگری، درک، و امید به جای نفرت تأکید می‌کند. این نکات را از طریق شخصیت‌ها و موقعیت‌هایی که اگرچه بزرگ‌نمایی شده‌اند، اما بازتاب‌های عمیق و قابل قبولی از جوامع خودمان هستند، منتقل می‌کند. اگر به فیلم‌های ترسناک عمیق و تفکرآمیز که نکات مهمی را مطرح می‌کنند، علاقه‌مند هستید، به شدت توصیه می‌کنم آنتن تلویزیون را از پشت آن خارج کرده و «سیگنال» را تماشا کنید.