فیلم My Sailor, My Love 2022

جیمز کازمو در یکی از معدود نقش‌های اصلی‌اش اینجا بسیار خوب ظاهر شده است. او «هوارد» است، پیرمردی بداخلاق که تنها زندگی می‌کند — لباس‌های زیرش را در سینک آشپزخانه می‌شوید و به چیزی جز حل جدول کلمات متقاطعش اهمیتی نمی‌دهد. دخترش «گریس» (کاترین واکر) از دست او کلافه و درمانده می‌شود و برای کمک در امور خانه، «آنی» (برید برنن) را از میان اهالی...

جیمز کازمو در یکی از معدود نقش‌های اصلی‌اش اینجا بسیار خوب ظاهر شده است. او «هوارد» است، پیرمردی بداخلاق که تنها زندگی می‌کند — لباس‌های زیرش را در سینک آشپزخانه می‌شوید و به چیزی جز حل جدول کلمات متقاطعش اهمیتی نمی‌دهد. دخترش «گریس» (کاترین واکر) از دست او کلافه و درمانده می‌شود و برای کمک در امور خانه، «آنی» (برید برنن) را از میان اهالی محل به خدمت می‌گیرد. هوارد از این وضع خوشش نمی‌آید و آن‌قدر بی‌ملاحظه رفتار می‌کند که آن زن یک بار به نشانۀ اعتراض خانه را ترک می‌کند، اما چند کار ساده و گرم او باعث می‌شود هوارد کم‌کم بفهمد چاهی که زندگی‌اش در آن افتاده شاید تنها راه ممکن نباشد. به‌سرعت میان این دو رابطه‌ای صمیمانه شکل می‌گیرد و این آرام‌آرام موجب دلخوری دختر می‌شود، چون می‌بیند نقش او در زندگی پدرش دارد کم‌رنگ می‌شود، در حالی که خودش هم شاهد فروپاشی ازدواجش است. آیا همه می‌توانند راهی برای سازگاری پیدا کنند؟ فیلم رمانسی ملایم است با بازی‌هایی لذت‌بخش و تأثیرگذار از سه بازیگر اصلی که نشان می‌دهد آدم‌ها چگونه با غم، تنهایی و فرصت‌ها کنار می‌آیند. کارگردان کلاوس هارو به بازیگران مجال می‌دهد تا مجموعه‌ای سنجیده از اجراها ارائه دهند که شادی و غم را به‌صورت قابل‌باور در هم می‌آمیزد. نمی‌توانم بگویم از پایان فیلم کاملاً خوشم آمد — هرچند واقع‌گرایانه است، برایم کمی غیرضروری به نظر رسید؛ ولی خودتان قضاوت کنید. فیلم لزوماً نیاز به پرده سینما ندارد و تماشایش ارزشمند است؛ تجربهٔ غنی بازیگریِ برید برنن و جیمز کازمو در این نقش‌ها به‌خوبی آشکار است.