مستند Breaking Boundaries: The Science of Our Planet 2021

Breaking Boundaries: The Science of Our Planet می‌فهمد که آنچه باید نجات یابد، سیاره نیست بلکه خودِ نوع بشر است، و تنها راه رسیدن به این هدف، مطالعه‌ی چگونگی کارکرد سیاره است (شاید باید دشمن‌مان را بشناسیم). به گفته‌ی پروفسور سوئدی یوهان رکستروم: «تنوع زیستی چیزی نیست که ما به‌خاطر مسئولیت اخلاقیِ یک گونه—انسان—نسبت به گونه‌های دیگر مانند گیاهان و جانوران حفظش کنیم، بلکه چون این...

Breaking Boundaries: The Science of Our Planet می‌فهمد که آنچه باید نجات یابد، سیاره نیست بلکه خودِ نوع بشر است، و تنها راه رسیدن به این هدف، مطالعه‌ی چگونگی کارکرد سیاره است (شاید باید دشمن‌مان را بشناسیم). به گفته‌ی پروفسور سوئدی یوهان رکستروم: «تنوع زیستی چیزی نیست که ما به‌خاطر مسئولیت اخلاقیِ یک گونه—انسان—نسبت به گونه‌های دیگر مانند گیاهان و جانوران حفظش کنیم، بلکه چون این تنوع زیستی جعبه‌ابزار عملکرد جوامع ماست.» رکستروم طرفدار چارچوب مفهومی «مرزهای سیاره‌ای» است؛ چارچوبی که وضعیت نه فرایند بنیادی را که برای ثبات سامانه‌ی زمین ضروری‌اند بررسی می‌کند و آستانه‌هایی برای این فرایندها پیشنهاد می‌دهد که عبور از آن‌ها می‌تواند زیست‌پذیری سیاره را به خطر اندازد. این آستانه‌ها درِ یک‌طرفه‌اند؛ وقتی رد شوند، بازگشت امکان‌پذیر نیست. به عنوان مثال، گرینلند ظاهراً به‌شدت آسیب دیده و نیمی از صخره‌های مرجانی در صخره‌مرجانی بزرگ استرالیا نیز در وضعیتی وخیم‌اند. رکستروم سوئدی است و این تنها شباهت او با گرتا تونبری است. در حالی که تونبری صدایی گوش‌خراش، متظاهر و خودبرترپندار دارد و نگاهی تند و تحریک‌آمیز ارائه می‌دهد، رکستروم آرام، خونسرد و متین است (ضمناً مستند را دیوید آتنبورو اجرا می‌کند که نمونه‌ای از خصلت مهربان و عمو‌گونه است)؛ علاوه بر این، رکستروم واقعاً طوری صحبت می‌کند که نشان می‌دهد می‌داند درباره‌اش چه می‌گوید و باورپذیرتر است. رکستروم درک عمیقی از طبیعت انسانی نشان می‌دهد؛ بنابراین مستقیم سر اصل مطلب می‌رود و از خودخواهی مردم به‌عنوان محرکی برای تغییر بهره می‌گیرد. و چرا نه؟ او می‌داند که اغلب مردم به‌راستی به شواهد علمی گوش نمی‌دهند.