فیلم Prey 2024

بقا در صحرای کالاهاری — جسمی و روحی زوجی مبلغ (با بازی رایان فلیپ و مینا سوواری) مجبور می‌شوند با خلبانی نامطمئن (امیل هیرش) پروازی بگیرند. متأسفانه آن‌ها و چند نفر دیگر در نواحی خشک جنوب‌غربی آفریقا سرگردان می‌مانند، جایی که شیرها و کفتارهای زیادی در حوالی می‌چرخند. فیلم Prey (۲۰۲۴) که ابتدا «Kalahari» نام داشت، به اسم کلیشه‌ای «Prey» تغییر نام داد. پوستر فیلم هم تا...

بقا در صحرای کالاهاری — جسمی و روحی زوجی مبلغ (با بازی رایان فلیپ و مینا سوواری) مجبور می‌شوند با خلبانی نامطمئن (امیل هیرش) پروازی بگیرند. متأسفانه آن‌ها و چند نفر دیگر در نواحی خشک جنوب‌غربی آفریقا سرگردان می‌مانند، جایی که شیرها و کفتارهای زیادی در حوالی می‌چرخند. فیلم Prey (۲۰۲۴) که ابتدا «Kalahari» نام داشت، به اسم کلیشه‌ای «Prey» تغییر نام داد. پوستر فیلم هم تا حدودی یادآور نسخهٔ ۲۰۰۷ با همین نام است. در اصل این فیلم برداشت مدرنی از آثاری مثل Sands of the Kalahari و Flight of the Phoenix است که عنصری از Conan the Barbarian (۱۹۸۲) هم در آن دیده می‌شود. با بودجهٔ اندک، فیلم به شکل یک ماجرای بقا با ریتم کند کار می‌کند؛ خون‌ریزی‌ها بیشتر تلویحی است تا نمایشی و از این نظر برایم قابل‌قبول‌تر از نسخهٔ ۲۰۰۷ِ Prey بود. فیلم یک اشتباه واقعی (در درمان پزشکی یک زخم) و چند مورد به‌ظاهر نقطهٔ گریزِ داستانی دارد، اما بعضی از آن‌ها با اندکی حدس و گمان قابل توجیه‌اند — مثلاً یکی از کارها می‌تواند با این فرض توضیح داده شود که گلولهٔ ناشیانه‌ای به رادیاتور جیپ خورده یا اصلاً جیپ آنجا نبوده و یکی از نامیبیاها گفته منتظر برگشت جیپ‌اند که شاید وسیله‌ای برای انتقال زندانیان بیاورد. نویسنده/کارگردان لازم ندانسته همه‌چیز را مو به مو توضیح دهد و به عقل بیننده برای کنار هم گذاشتن قطعه‌ها احترام می‌گذارد. برای اولین بار هیرش را در نقش «پسر بد» دیدم و قابل‌قبول بود. کشمکش ایدئولوژیک کم‌سر و صدایی هم بین خیر و شر، اخلاق و بی‌اخلاقی، ایمان و ابهام یا الحاد، مسیحیت و انسان‌گرایی سکولار مطرح می‌شود. بعضی‌ها فیلم را «تبلیغ مسیحی» خوانده‌اند که خنده‌دار است؛ دو تن از شخصیت‌های اصلی مبلغ هستند و طبیعی‌ست که موضوع خدا و ایمان در دیالوگ‌ها مطرح شود، اما این حضور بسیار ملایم است و بعید است کسی واقعاً از آن شاکی شود — مشابه اتفاقی که برای فیلم The Grey افتاد و اعتراضی در پی نداشت. حادثهٔ مرتبط با وضعیت آب‌وهوا در پایان فیلم لازم نیست به منبع متافیزیکی نسبت داده شود؛ در طبیعت پدیده‌های عجیب هواشناسی به‌کرات رخ می‌دهد. فیلم خواننده را به فکر دربارهٔ مسائل سنگین زندگی وا می‌دارد: هدف زندگی چیست؟ آیا خالقی هست؟ آیا زندگی تصادفی و بی‌معنی است؟ آیا خیر و شر اخلاقی واقعیت دارند یا همه‌چیز نسبی‌ست؟ آیا برای کسانی که از نظر اخلاقی آسیب‌دیده‌اند راه رستگاری هست؟ و آیا عشق فداکارانه (آگاپه) امکان‌پذیر است؟ مدت زمان: ۱ ساعت و ۲۶ دقیقه. فیلمبرداری عمدتاً در نواحی خشک و مرتفع شمال لس‌آنجلس انجام شده و بخش‌هایی نیز توسط واحد دوم در آفریقای جنوبی فیلم‌برداری و از تصاویر آرشیوی استفاده شده است. نمره: B- --- آیا واقعاً همین رایان فلیپ است که قبلاً در Cruel Intentions بازی کرده بود؟ او اکنون نقش «اندرو» را دارد که مسئول یک مأموریت مسیحی در عمق کالاهاری است. پس از فرار اجباری، آن‌ها به خدمات مشکوک خلبانی به نام «گران» (امیل هیرش) متکی می‌شوند و سریعاً خود را میان آوارهایی در میان یک پارک حیات‌وحش می‌یابند؛ جایی پر از شیرهای گرسنه، کفتارها، عقرب‌ها و چند مبارز مسلح آزادی‌طلب. آیا می‌توانند زنده بمانند؟ فیلم حیوانات زیبایی نشان می‌دهد و پارک Vasquez Rocks به‌خوبی به‌عنوان لوکیشن جایگزین کار می‌کند، اما باقی چیزها واقعاً به‌خوبی نوشته و اجرا نشده‌اند. گره‌گشایی داستان خیلی دیر رخ می‌دهد — چیزی که باید نیم ساعت زودتر اتفاق می‌افتاد. هیچ‌کدام از شخصیت‌ها طوری پرداخته نشده‌اند که برایمان مهم باشند؛ یکی مصمم است آثار باستانی را از کشور خارج کند و دیگری می‌خواهد محلی‌ها را با انبوهی کتاب مقدس شست‌وشوی فکری بدهد. شاید فکر کرده نام فیلم «Pray» است؟ فیلم نه پیش‌بینی‌پذیر است و نه ساختارمند؛ بیش‌تر سرگردان است و تلاش می‌کند از محیط خشک و خصمانه‌اش تهدیدی بسازد، اما در نهایت بسیار کم‌اثر و ناامیدکننده است. متأسفم، چیزی در این فیلم نیست که بشود به کسی توصیه‌اش کرد.