فیلم Far from the Madding Crowd 1967

جولی کریستی در این نقش بسیار طبیعی ظاهر شده است؛ در نقش بت‌شبا، زنی که از نظر عاطفی کنترل‌گر است و از هر مردی که طالبِ عنایت او باشد، کمتر از فداکاری مطلق را نمی‌پذیرد. در این مسیر، سه مرد را به خود جذب کرده که هر یک با خوشحالی او را به همسری می‌پذیرفتند. نخستین، شاید نجیب‌ترین‌شان، گابریل (آلن بیتس) است که مالک مزرعه‌ای...

جولی کریستی در این نقش بسیار طبیعی ظاهر شده است؛ در نقش بت‌شبا، زنی که از نظر عاطفی کنترل‌گر است و از هر مردی که طالبِ عنایت او باشد، کمتر از فداکاری مطلق را نمی‌پذیرد. در این مسیر، سه مرد را به خود جذب کرده که هر یک با خوشحالی او را به همسری می‌پذیرفتند. نخستین، شاید نجیب‌ترین‌شان، گابریل (آلن بیتس) است که مالک مزرعه‌ای مجاور است و مردی عمل‌گرا و غیررمانتیک است. سپس ارباب محلی بولدوود (پیتر فینچ) قرار دارد که نامش با شخصیت واقعی‌اش هم‌خوانی ندارد — شخصیتی که از دید بت‌شبا چندان شجاع به‌نظر نمی‌رسد. و در نهایت سرباز جذاب و مرموز تروی (ترنس استمپ) هست که تقریباً به همان اندازه ناپایدار است که دیگران برای او بی‌جاذبه‌اند. او کدام را انتخاب خواهد کرد؟ آیا انتخابش عاقلانه خواهد بود؟ آیا بعدها پشیمان خواهد شد و خواستگاران دیگر نسبت به انتخاب او چه واکنشی نشان می‌دهند؟ این داستان، توماس هاردی در بهترین شکل خود است: روایتی از خودخواهی، دمدمی‌مزاجی، حسادت، حماقت و طمع — معادلی سینمایی از مجموعه‌ای نو از گناهان کشنده که نقص‌ها را نه تنها در شخصیت ناپخته و مطالبه‌گر او، بلکه در شخصیت‌های خواستگارش نیز برجسته می‌کند. فیلم گاهی با طنزی تلخ همراه است و از مجموعه‌ای موقعیت‌ها شوخی‌هایی بیرون می‌آورد که نشان می‌دهد زندگی برای یک زن، حتی یک زن ثروتمند، در انگلستان قرن نوزدهم تا چه اندازه می‌توانسته دشوار باشد. طراحی کلی اثر شیک و اصیل است و تصویرش را به‌وضوح ترسیم می‌کند. شیمی بازیگران در صحنه‌ها بسیار قوی است، کمی سمّیت به چشم می‌خورد — به‌ویژه از جانب استمپ در اوج آمادگی‌اش — و حتی نشانه‌ای اندک از محبت وجود دارد؛ نشان می‌دهد پاریس تنها کسی نبوده که در اتخاذ تصمیمی دشوار دچار تردید شده است.