فیلم Landmine Goes Click 2015

در جستجوی کمک از یک دیوانه پوستر فیلم در ابتدا این‌طور القا می‌کند که با یک فیلم درجه‌ب برخورد می‌کنیم؛ چیزی شبیهِ فیلم‌های هالیوودی کم‌هزینه. اما این فیلم گرجی است و بخش عمده‌ای از دیالوگ‌ها به زبان انگلیسی است. داستان دربارهٔ سه گردشگر جوان آمریکایی است و بازی انتقامی غیرمنتظره‌ای که در شرایطی غافلگیرکننده شکل می‌گیرد. فیلم هیجان‌انگیز است، هرچند مخصوصاً در سکانس‌های پایانی کمی بیش...

در جستجوی کمک از یک دیوانه پوستر فیلم در ابتدا این‌طور القا می‌کند که با یک فیلم درجه‌ب برخورد می‌کنیم؛ چیزی شبیهِ فیلم‌های هالیوودی کم‌هزینه. اما این فیلم گرجی است و بخش عمده‌ای از دیالوگ‌ها به زبان انگلیسی است. داستان دربارهٔ سه گردشگر جوان آمریکایی است و بازی انتقامی غیرمنتظره‌ای که در شرایطی غافلگیرکننده شکل می‌گیرد. فیلم هیجان‌انگیز است، هرچند مخصوصاً در سکانس‌های پایانی کمی بیش از حد کش آمده است. تم کلی شبیه آثاری چون I Spit on Your Grave و The Last House on the Left است، پس مناسب همه نیست و بیشتر برای مخاطبان بزرگ‌سال توصیه می‌شود. حضور یک شخصیت روان‌پریش ممکن است برای تماشاگرانی مثل خانواده‌ها آزاردهنده باشد. خودم از قبل نمی‌دانستم با چه نوع فیلمی روبه‌رو هستم، اما بعد از دیدن، آن را فیلم قابل قبولی یافتم—به‌ویژه اینکه توسط سازنده‌ای گرجی ساخته شده است. خلاصهٔ داستان: وقتی سه گردشگر آمریکایی داخل منطقه‌ای دورافتاده کمپ می‌زنند، یکی از آن‌ها متوجه می‌شود نامزدش به او خیانت کرده است. در انتقام، او دوستش را روی مین می‌گذارد و همراه با نامزدش او را تنها می‌گذارد. فیلم دربارهٔ تلاش آن دو برای نجات جان یا فرار از آسیب است. روایت بعدی بر آمدن کمک غیرمنتظره‌ای متمرکز می‌شود و از آن نقطه تا آغاز پایان، فضایی نسبتاً دلهره‌آور ایجاد می‌شود. "این مهمان‌نوازی گرجی شگفت‌انگیز است. در آمریکا شاید کسی در را هم به رویت باز نکند." انتظار نداشته باشید چیزی مثل Kajaki ببینید، اما از نظر نوع ژانر در همان دسته قرار می‌گیرد. از اینکه یک فیلم کوچک توانسته فیلمنامه‌اش را تا حدی بداهه‌پردازی کند، خوشم آمد. در عین حال این سؤال مطرح می‌شود که آیا چنین اتفاقاتی در دنیای واقعی امکان‌پذیر است؟ چه کسی می‌داند چه آدم‌های دیوانه‌ای ممکن است در جاهای دورافتاده مثل آن منطقه پرسه بزنند. فیلم تا حدی همهٔ رویدادها را با دقت نشان می‌دهد؛ در واقع دو واقعهٔ اصلی وجود دارد و مسألهٔ مهم نحوهٔ پردازش و توسعهٔ آن‌هاست. پایان تا حدی قابل پیش‌بینی است، اما پیامی هم دربارهٔ ارزشِ انتقام با خود دارد. من از بازیگران و عوامل فیلم اطلاعی نداشتم، بنابراین انتظارم بیشتر روی داستان بود تا اجراهای بازیگران. یکی از شخصیت‌های اصلی شباهتی به آرون پال داشت. واضح است که فیلم با بودجهٔ کم ساخته شده، اما کیفیت ساخت را قابل قبول یافتم. من پیش از این فیلم گرجی دیگری به خاطر ندارم دیده باشم. ظاهراً فیلم‌های گرجی در عرصهٔ بین‌المللی چندان شناخته‌شده نیستند، بنابراین رسیدن چنین فیلم کوچکی به مخاطبان جهانی حتی بدون موفقیت تجاری بزرگ، برای سازندگان ارزشمند است. ساخته شدن به زبان انگلیسی هم در این امر کمک می‌کند؛ بسیاری از سینماهای اروپایی گاهی چنین روشی را انتخاب می‌کنند. اگر به تریلرهای جنایی علاقه دارید، ارزش امتحان کردن دارد. با این حال هشدار می‌دهم که این فیلم هالیوودی یا کره‌ای نیست، اما برای محلی که از آن می‌آید قابل قبول است. همان‌طور که در ابتدا گفتم، از روی پوستر انتظارِ زیادی نداشته باشید. فیلم متفاوت است و صحنه‌های پرتنشی دارد، البته اگر به اندازهٔ کافی روی داستان تمرکز کنید آن‌ها را درک خواهید کرد. خودم نسبت به پیشنهاد دادن آن احساس متناقضی دارم؛ نه آن را بدترین فیلم می‌دانم و نه عمیقاً توصیه‌اش می‌کنم—اگر فرصت دیدن داشتید، تماشا کنید، در غیر این صورت ضرورتی نیست. ۵/۱۰