فیلم Bridesmaids 2011

انتخاب بازیگران خوب است و ترکیب‌شان جواب می‌دهد و طرح داستان هم پتانسیل داشت، اما برای من این فیلم اصلاً خنده‌دار نبود — یا شاید من در دسته تماشاگران هدفش قرار نمی‌گیرم. بااین‌حال برای خیلی‌ها این یک چیک‌فلیک واقعاً بامزه است؛ تماشای دعواها و کل‌کل‌های زنانه شگفت‌انگیز است و از دید یک مرد، هیچ‌یک از این اتفاقات باعث نمی‌شود چنین واکنشی نشان دهیم، اما در...

انتخاب بازیگران خوب است و ترکیب‌شان جواب می‌دهد و طرح داستان هم پتانسیل داشت، اما برای من این فیلم اصلاً خنده‌دار نبود — یا شاید من در دسته تماشاگران هدفش قرار نمی‌گیرم. بااین‌حال برای خیلی‌ها این یک چیک‌فلیک واقعاً بامزه است؛ تماشای دعواها و کل‌کل‌های زنانه شگفت‌انگیز است و از دید یک مرد، هیچ‌یک از این اتفاقات باعث نمی‌شود چنین واکنشی نشان دهیم، اما در مجموع تماشایش سرگرم‌کننده است. داستان از این قرار است که وقتی بهترین دوست، لیلیان (مایا رودولف)، اعلام می‌کند می‌خواهد ازدواج کند، انی (کریستن ویگ) مصمم است ساقدوش اصلی باشد. مشکل این است که زندگی او درهم‌وبرهم است: در رابطه با یک راننده پورشه ثروتمند است، کارش خوب پیش نمی‌رود و پولی برای خرج ندارد. برگزاری شبِ دخترانه و دیگر مسئولیت‌ها هزینه‌بر است و انی مجبور می‌شود دست به ابتکار بزند. او را به‌خاطر چراغ ترمز معیوب توسط پلیس رودز (کریس او’داود) متوقف می‌کنند و از اینجا به بعد می‌شود بقیهٔ دو ساعتِ نسبتا پرشدهٔ این کمدی‌-رمانتیک را حدس زد. با این حال بخش زیادی از فیلم برای من خنده‌دار نبود. تنها لحظهٔ کوتاهی بین انی و رودز خوب کار می‌کند؛ باقیِ فیلم نوعی نقد خشن به فرهنگ «بهترین دوست همیشه»، بداخلاقی‌ها و وفاداری‌های اشتباه است و ما را با یک سناریوی عروسی از جهنم روبه‌رو می‌کند که نقش داماد در آن تقریباً ناپیدا است. همان‌طور که انتظار می‌رفت، ملیسا مک‌کارتی باز هم عملکرد قابل‌اعتمادی دارد و شخصیت مگان در چند صحنه روز را برایم نجات می‌دهد، اما در کل فیلم بیش از حد فرمولیک و شبیه وصل‌کردن نقطه‌هاست؛ دوستی‌های بی‌ثبات و کم‌ارزش که حتی ارزش یک بیسکویت غرقه در آب را هم ندارند. این اثر آن‌قدر کلیشه‌ای است که بعید می‌دانم بعدها به یادش بیفتم.