فیلم Utama 2022

در ارتفاع نزدیک به سه‌هزار متر در دل آندهای مرکزی، زندگی به سختی می‌گذرد؛ الاغ‌دار مسن «ویرجینیو» (خوزه کالسینا) و همسرش «سیسا» (لوئیزا کیسپه) کم‌کم در حال تحمل دشواری‌اند. مدت‌هاست باران نباریده و چاه‌های محلی خشک شده‌اند. جمع‌آوری آب بر عهده سیسا است، اما اکنون مسیر تا دریاچه از توان او خارج شده و جامعه ناچار است برای سیراب کردن هم گله‌ها و هم خودشان...

در ارتفاع نزدیک به سه‌هزار متر در دل آندهای مرکزی، زندگی به سختی می‌گذرد؛ الاغ‌دار مسن «ویرجینیو» (خوزه کالسینا) و همسرش «سیسا» (لوئیزا کیسپه) کم‌کم در حال تحمل دشواری‌اند. مدت‌هاست باران نباریده و چاه‌های محلی خشک شده‌اند. جمع‌آوری آب بر عهده سیسا است، اما اکنون مسیر تا دریاچه از توان او خارج شده و جامعه ناچار است برای سیراب کردن هم گله‌ها و هم خودشان منابع را با هم ترکیب کنند — یا شاید به مهاجرت به شهرها که در آنجا مهارت‌هایشان بی‌فایده خواهد شد فکر کنند. آن‌ها پسری دارند که به شهر رفته و دیگر او را نمی‌بینند؛ گرچه گهگاه نوه‌شان «کِلوِر» (سانتوس چوک) را می‌بینند، همیشه حس می‌کنند حضورش بیشتر وظیفه‌ای است تا محبت. در یکی از همین دیدارها ویرجینیو علائم بیماری نشان می‌دهد؛ هنگام چراندن گله زمین می‌افتد و با قاطعیت از مراجعه به پزشکی پرهزینه امتناع می‌کند. او حتی درباره زندگی پس از مرگ و اینکه همسرش باید همراهش شود هم خیال‌پردازی می‌کند. همین برخورد میان فرهنگ‌ها و نگرش‌ها دو نسل را وارد تعارضی می‌کند که به نرمی و پافشاری، اما عاشقانه، به تصویر کشیده می‌شود. تصویربرداری از مکان‌هایی بکر و دست‌نخورده تنهایی و انزوای سرزمینشان را به‌خوبی نشان می‌دهد، و در عین حال رضایت آن‌ها از زندگی ساده‌ای را که سال‌به‌سال جز تغییرات اقلیمی چیز زیادی در آن عوض نمی‌شود، منعکس می‌کند. رعد و برق‌ها را از فراز کوه‌های پوشیده از برف می‌شنوند، اما بادی بی‌وقفه می‌وزد و برایشان بارانی نخواهد آمد. فیلم نگاهی ملایم به شیوه زندگی سنتی و عشقی دارد که به‌تدریج اما قطعاً در حال نابودی است.