فیلم A Bad Moms Christmas 2017

شاید مرد باشم، اما بگذارید بگویم این یکی از خنده‌دارترین فیلم‌هایی بود که امسال دیدم. چند بار با صدای بلند خندیدم و در بقیهٔ زمان هم حال‌وهوای کریسمس را حس کردم. سه زن جذاب فیلم تماشای‌شان لذتبخش بود و ترکیب جشن خانوادگی با کمدی بامزه تبدیل به هدیه‌ای واقعی کریسمسی شده بود. اگر به دنبال تفریح کریسمسی و لحظات پر از خنده هستید، قطعاً این...

شاید مرد باشم، اما بگذارید بگویم این یکی از خنده‌دارترین فیلم‌هایی بود که امسال دیدم. چند بار با صدای بلند خندیدم و در بقیهٔ زمان هم حال‌وهوای کریسمس را حس کردم. سه زن جذاب فیلم تماشای‌شان لذتبخش بود و ترکیب جشن خانوادگی با کمدی بامزه تبدیل به هدیه‌ای واقعی کریسمسی شده بود. اگر به دنبال تفریح کریسمسی و لحظات پر از خنده هستید، قطعاً این فیلم را توصیه می‌کنم. من زیاد طرفدار کمدی‌های آمریکایی نیستم. در حالی که فیلم اول Bad Moms نسبتاً بهتر از نمونه‌های معمول این ژانر بود، آن را هم دوست نداشتم؛ و A Bad Moms Christmas چیزی جز نسخه‌ای فصلی و رقیق‌شده از فیلم اول نیست، همراه با بازآموزی نیمه‌کارهٔ «درس‌ها»ی شخصیت‌های اصلی. مطمئناً فیلم‌های بدتر از این هم دیده‌ام، اما فکر می‌کنم بهتر بود به همان یک فیلم اکتفا می‌کردند. نمره نهایی: ★★ — نکاتی داشت که برایم جذاب بود، اما محصول نهایی ضعیف است. من فیلم اصلی Bad Moms را ندیده‌ام. عجیب است، اما به‌خاطر حضور کریستین بارانسکی تصمیم گرفتم این یکی را ببینم. او را در The Good Fight دوست دارم و همیشه منتظر لحظات خنده شخصیتش هستم. در اینجا لحظات خیلی خنده‌داری هست، اما صحنه‌های ناخوشایندی هم دیده می‌شود، مثل مادری که بدون هیچ مرزی خود را وارد زندگی دخترش می‌کند، یا صحنه‌های رکیک مثل آن سکانس ناخوشایند موم‌گرفتن. با این حال، اگر از فیلم‌های احساساتی و پایان‌های معجزه‌آسا خسته شده‌اید، این می‌تواند تا حدی ضددَرمان باشد — البته به شرطی که بچه‌ها خوابیده باشند. آن‌قدر خنده‌دار نیست و بیش از حد احساساتی است. دنباله‌ای بی‌جان. A Bad Moms Christmas در واقع شبیه Daddy's Home 2 است — جالب اینکه آن فیلم کمتر از یک هفته بعد از این منتشر شد. میلا کونیس (امی) در نقش اصلی چندان قوی نیست و متأسفانه کریستن بل (کی‌کی) و کاترین هان (کارلا) هم وضع بهتری ندارند. چند لحظهٔ بامزه دارند، اما کافی نیست. کریستین بارانسکی، چریل هاینز و سوزان ساراندون هم حضور چندان قابل‌توجهی ندارند. پایان فیلم به‌ویژه کش‌دار است و حالت موعظه‌ای پیدا می‌کند و خیلی شیرین‌مآبانه است. اگر حداقل غیرقابل‌پیش‌بینی بود شاید قابل‌تحمل‌تر می‌شد. موسیقی نسخهٔ اول Bad Moms را خوب یافتم، اما در این دنباله حتی آن هم یک سطح پایین‌تر آمده است. شاید می‌توانست بدتر باشد، اما من با این فیلم سرگرم نشدم. خیلی خنده‌دارتر از قسمت اول بود. از بین این دو، این را بیشتر دوست داشتم. این فیلم با همهٔ مهمانی‌ها و جشن‌هایش مرا حسابی به خنده می‌اندازد. کاش مادرها بیشتر چنین بودند.