فیلم A Cure for Wellness 2016

فیلم در خلق فضا و جو قطعاً موفق است، اما دستگاه‌های روایی توخالی، انگیزه‌های سست، «علم» بی‌منطق و باری که بر دوشم گذاشت تا علی‌رغم همه شواهد به داستان باور کنم، باعث می‌شود نتوانم آن را توصیه کنم. متأسفم که پیش از تولید از نظر یک نویسنده باتجربه یا توانمند کمک نگرفته‌اند؛ فکر می‌کنم یک نویسنده مناسب می‌توانست گرهٔ این فیلمنامه را باز کند. سایر عناصر فیلم...

فیلم در خلق فضا و جو قطعاً موفق است، اما دستگاه‌های روایی توخالی، انگیزه‌های سست، «علم» بی‌منطق و باری که بر دوشم گذاشت تا علی‌رغم همه شواهد به داستان باور کنم، باعث می‌شود نتوانم آن را توصیه کنم. متأسفم که پیش از تولید از نظر یک نویسنده باتجربه یا توانمند کمک نگرفته‌اند؛ فکر می‌کنم یک نویسنده مناسب می‌توانست گرهٔ این فیلمنامه را باز کند. سایر عناصر فیلم به‌خوبی اجرا شده‌اند و در طول اثر حس تنش و انزوا را کاملاً احساس کردم. کارهای درست زیادی انجام شده بود و چه تأسف‌آور که در نهایت همه‌چیز تا این حد خراب شد. خدای من! دو ساعت و نیم حرفِ بی‌معنی. بدترین فیلمی که مدت‌ها دیده‌ام. اشتباهات این فیلم تقریباً بیش از آن‌اند که بشود فهرست‌شان کرد. نکات مثبت اول: سازندگان واضحاً در طراحی اثر دقت و زحمت زیادی به خرج داده‌اند. لوکیشن‌ها و دکور خیره‌کننده‌اند. «اسپایی» که داستان در آن می‌گذرد، به‌خوبی نا‌راحت‌کننده و ترسناک است. موسیقی هم نقطه قوتی است. متأسفانه خوبی‌ها همین‌ جا تمام می‌شود. طرح فیلم به‌کلی به‌هم‌ریخته است. به‌نظر می‌رسد تهیه‌کنندگان نمی‌دانستند دنبال چه چیزی‌اند: وحشت گوتیک؟ تیره و عجیب؟ یا صرفاً ترساندن؟ در نتیجه محصول نهایی هیچ‌کدام از این‌ها نیست. فیلم از یک سناریوی غیرمحتمل به سناریوی دیگر می‌پرد. عناصر جدید بدون ارتباط با آن‌چه پیش‌تر آمده معرفی می‌شوند. چند بار فیلم به‌نظر می‌رسید به یک نتیجه می‌رسد، بعد ناگهان خود را جمع می‌کند، یک «چرخش» بی‌ربط و نامربوط اضافه می‌کند و دوباره به مسیر دیوانه‌وارش ادامه می‌دهد. انگار فیلم تمام شده و بعد کسی چیزی یادش افتاده و آن را به انتها ضمیمه کرده است—اغلب چیزی که از فیلم بهتری برداشته شده. فیلم طولانی و خسته‌کننده به‌نظر می‌رسد؛ دو ساعت و نیم می‌توانست یک ساعت کوتاه‌تر باشد و داستان تا حدی قابل‌قبول‌تری باقی بماند. این‌که پایان‌بندی از اوایل فیلم قابل حدس است، یا برخی عناصر داستان درست توضیح داده نمی‌شوند، یا هیچ‌یک از شخصیت‌ها دوست‌داشتنی یا لایق همدردی نیستند، یا بیشتر حس تنش از موسیقی می‌آید نه از داستان یا بازی‌ها، اوضاع را بهتر نمی‌کند. خلاصه اینکه اگر دنبال یک شب سرگرم‌کننده و خوب هستید، جای دیگری را انتخاب کنید. این فیلم آن نیست. «A Cure for Wellness» قطعاً برای همه نیست. آن‌قدر آزاردهنده و عمداً زشت است که گاه به‌طرزی عجیب زیبا هم می‌نماید. داستانش ایراداتی دارد، طولانی است (دو ساعت و نیم)، کند است، بعضی طرح‌ها به نتیجه نمی‌رسند، آن‌گونه که فکر می‌کند مرموز یا زیرک نیست و حتی نمی‌تواند کاملاً به اسطوره‌پردازی خود پایبند بماند. با این حال من آن را دوست داشتم. امتیاز نهایی: ★★★½ — واقعاً خوشم آمد. قویاً پیشنهاد می‌کنم وقتی به آن اختصاص دهید. رازها پشت قلعه‌ای مه‌آلود در کوهستان! به‌نظر می‌رسد فیلم‌های این کارگردان بدون حضور جانی دپ در نقش اصلی دوام نمی‌آورند؛ یک فیلم خوب می‌توانست این تصور را تغییر دهد. آیا این همان فیلم است؟ نه، اما خیلی نزدیک بود. بعد از تماشا فکر کردم شاید بر اساس رمانی ساخته شده، اما چنین نیست. نویسندگان کار بلدی باید باشند که بیرون از یک رمان چنین فضایی خلق کرده‌اند. من تحت تأثیر فیلم قرار گرفتم، هرچند فیلمنامه در ریتم عقب می‌ماند و چند نکته هست که روایت نتوانست برای مخاطب متوسط باهوش توضیح دهد. غیر از این‌ها، فیلمی قابل‌قبول در ژانر معمایی-درام همراه با عناصر فانتزی و علمی‌تخیلی است. به‌دلیل بحران مالی در شرکت، جوانی از نیویورک برای پیدا کردن رییسش به آلپ سوییس می‌آید. ابتدا دسترسی به او دشوار است چون کارکنان خوش‌برخورد نیستند. پس از حادثه‌ای غیرمنتظره مجبور می‌شود مدتی بیشتر بماند. در این مدت متوجه می‌شود چیزی در آن‌جا درست نیست و تصمیم می‌گیرد پی‌گیر ماجرا شود. آیا واقعاً موفق می‌شود؟ تلاش‌ها و اتفاقات ادامه فیلم را شکل می‌دهد. تا وقتی تماشا نکنید یا معما را حل نکنید، ارتباطش با «عطر: داستان یک قاتل» را حس نخواهید کرد. موسیقی پس‌زمینه برای چنین مفهومی کلیشه‌ای بود، اما چیز دیگری جای آن را نمی‌گرفت. شروع و حتی بخش میانی فیلم خوب است، اما در بخش پایانی کش‌دار می‌شود. طول کلی فیلم نیز به روایت آسیب می‌زند. صحنه‌های بی‌محتوا وجود ندارد؛ همه‌چیز پر است، اما پیچش پایانی به آن عظمت وعده‌داده‌شده در پیش‌درآمدها نمی‌رسد—به‌ویژه اگر قبلاً چند اثر مشابه و برتر دیده باشید. ایده‌ای تا حدی قدیمی دارد، شبیه فیلم‌های قبل از دههٔ ۸۰، اما به‌خاطر کمیاب بودنش هنوز قابل‌قبول است. در مجموع فیلمی بالاتر از میانگین است؛ برای کسانی که فیلم‌های زیادی ندیده‌اند، اثری عالی خواهد بود. 6/10 ابتدا باید گفت فیلم برای همه نیست. ممکن است گاهی تکراری، طولانی یا احمقانه به‌نظر برسد. با این حال ارزش یک بار دیدن را دارد، صرفاً به‌خاطر جلوه‌های بصری و کشمکش دائمی دربارهٔ این‌که آیا به راوی باید اعتماد کرد یا نه. آن‌چه بعضی «شکاف‌های داستانی» می‌نامند، قابل تفسیر است و برای من آزاردهنده نبودند. پایان می‌توانست کوتاه‌تر باشد، اما یادآور این است که شاید در اینجا قهرمانان واقعی وجود ندارند. به‌نظر می‌رسد محصول دوره‌ای دیگر باشد و شاید برای خودش بیش‌ازحد بلندپروازانه است. من جذب این فیلم شدم و خوشم آمد؛ متفاوت بود. این فیلم را شروع کردم چون ریموت را پیدا نمی‌کردم؛ تماشا کردم و جالب بود. حتی مخلوقات مارمولک‌مانند هم داشت. به آن 7 از 10 می‌دهم.