فیلم Police Academy 6: City Under Siege 1989

با وجود اینکه این فیلم یک کمدی مناسب خانواده است، اما کیفیت آن به‌طور چشمگیری نسبت به فیلم‌های اولیه این مجموعه کاهش یافته است. مجموعه "آکادمی پلیس" به طور فزاینده‌ای نشان‌دهنده‌ی فرسودگی است. بعد از فیلمی که به‌مراتب ضعیف‌تر از پیشینیانش بود، امیدوار بودم که تلاش‌هایی برای بهبود اوضاع صورت گرفته باشد. اما این فیلم حداقل به اندازه‌ی فیلم قبلی خود ضعیف است. با این حال،...

با وجود اینکه این فیلم یک کمدی مناسب خانواده است، اما کیفیت آن به‌طور چشمگیری نسبت به فیلم‌های اولیه این مجموعه کاهش یافته است. مجموعه "آکادمی پلیس" به طور فزاینده‌ای نشان‌دهنده‌ی فرسودگی است. بعد از فیلمی که به‌مراتب ضعیف‌تر از پیشینیانش بود، امیدوار بودم که تلاش‌هایی برای بهبود اوضاع صورت گرفته باشد. اما این فیلم حداقل به اندازه‌ی فیلم قبلی خود ضعیف است. با این حال، این بدان معنا نیست که فیلم بدی است؛ بلکه بالعکس. فیلم‌های بسیار بدتر و با امتیازهای پایین‌تری وجود دارند، و کمدی این فیلم نسبتاً دوستانه و آشنا است، بر خلاف بسیاری از فیلم‌های کمدی دیگر که طنز آن‌ها به‌طور خالص و صرفاً بی‌شرمانه است. این یک فیلم لذت‌بخش است و گاهی حتی لحظات مفرحی دارد... فقط به اندازه‌ی پیشینیانش خوب نیست. سناریو بر اساس سلسله‌ای از تلاش‌ها برای متوقف کردن یک گروه از دزدان است که در یک منطقه خاص از شهر اقدام به ارتکاب جرایم و سرقت‌ها می‌کنند. به وضوح، لاسارد و هریس برای انجام این کار کنار هم هستند و هریس تنها به پیشرفت شغلی خود فکر می‌کند و همچنان هدف اصلی شوخی‌های پلیسی است که قبلاً می‌شناسیم. سناریو به خودی خود درخشان نیست، اما به‌طرز قابل قبولی فیلم را در راستای مفهوم و اجرای آن پشتیبانی می‌کند. به نظر می‌رسد سطح کیفیت اکنون بسیار پایین است و این موضوع را می‌توان در فقر دیالوگ‌ها و تعداد کلیشه‌ها و وضعیت‌هایی که به‌جای خنداندن ما، باعث می‌شود به صلاحیت نویسنده شک کنیم، مشاهده کرد. بازیگران با آنچه در اختیار دارند، بهترین تلاش خود را می‌کنند، اما فضای کافی یا متریال لازم برای درخشش ندارند. بوبا اسمیت نقش محوری را بر عهده دارد، اما او نیز شخصیت یا متریالی ندارد که او را بیشتر به چشم بیاورد. مایکل وینزلو هم تلاش می‌کند، اما او هم چندان درخشان نیست. ایستر بروک و رمزی سایه‌ای از آنچه در فیلم‌های قبلی بودند، هستند. مت مک‌کوی نه شوخی است و نه باید در اینجا باشد. شروران می‌توانند احمق‌تر و کودکانه‌تر از شخصیت‌های لونی تونز باشند و جورج گینس، هرچقدر هم محترم باشد، شخصیتش را به یک پیرمرد بدون حافظه و حس مضحک تبدیل کرده است. تنها کسی که به شکلی همچنان درخشان است، جی. دبلیو. بیلی است، اما این عمدتاً به خاطر موقعیت‌های مضحکی است که در آن‌ها قرار می‌گیرد. از لحاظ فنی، چیز زیادی برای گفتن در مورد این فیلم وجود ندارد. این فیلم سعی دارد ویژگی‌ها و جنبه‌های بصری پیشینیانش را حفظ کند، با تصویربرداری استاندارد، ویرایش متداول و اثرات قابل توجه کمی، به‌علاوه نماها و برخی موقعیت‌های جالب، مانند جایی که تکلوری با تفنگش می‌نویسد. بقیه چیزها صرفاً تکرار همان است و شایسته ذکر خاصی نیستند. "آکادمی پلیس ۶: شهر تحت محاصره" - پیش‌درآمدی از این مجموعه (فعلاً؟) - به اندازه‌ی فیلم‌های قبلی فراموش‌شدنی است و احتمالاً ضعیف‌ترین ورودی از این مجموعه است. درباره‌ی آن چیز زیادی برای گفتن نیست، تقریباً همه چیز قبلاً در سری دیده شده است. هر درخشش که در بازیگران می‌دیدم، همچنان در حال کم‌رنگ شدن است، هرچند که این به‌طور مشهودی به دلیل این است که اعضای جدید بیشتری از اعضای اصلی زمان بیشتری در صحنه دارند؛ حداقل این‌طور به نظر می‌رسید. من دوست داشتم بیشتر از بوبا اسمیت، مایکل وینزلو، ماریون رمزی و لزلی ایستر بروک ببینم تا مت مک‌کوی و دوستانش. داستان خطی با شهردار محلی قابل قبول است، اما عمدتاً خسته‌کننده است، به‌ویژه با چقدر واضح بودن معما. این قابل قبول بود اگر طنز آن زیرک بود، اما متأسفانه این‌طور نیست. وینزلو شاید زمان کافی در صحنه نداشته باشد، اما می‌توانم بگویم که صداهای او در اینجا بیشتر از هر دنباله‌ی دیگری سرگرم‌کننده است. حالا باید ببینیم آیا با "آکادمی پلیس: مأموریت به مسکو" به خوبی پایان می‌رسد یا خیر...