فیلم Skyfire 2019

من همیشه کمی به فیلم‌های فاجعه‌محور علاقه‌مند بوده‌ام، اما این روزها واقعاً فیلم‌های زیادی در این ژانر ساخته نمی‌شود. وقتی نسخه بلوری این فیلم جلوی چشمم آمد تصمیم گرفتم امتحانش کنم. اولش کمی دودل بودم چون فیلم چینی بود، ولی از بعضی فیلم‌های «غیرمعمول» مثل باهوبالی از هند لذت برده‌ام، پس گفتم به این هم یک شانس بدهم — به هر حال چین پول کافی...

من همیشه کمی به فیلم‌های فاجعه‌محور علاقه‌مند بوده‌ام، اما این روزها واقعاً فیلم‌های زیادی در این ژانر ساخته نمی‌شود. وقتی نسخه بلوری این فیلم جلوی چشمم آمد تصمیم گرفتم امتحانش کنم. اولش کمی دودل بودم چون فیلم چینی بود، ولی از بعضی فیلم‌های «غیرمعمول» مثل باهوبالی از هند لذت برده‌ام، پس گفتم به این هم یک شانس بدهم — به هر حال چین پول کافی برای هزینه کردن در صنعت سینمایش دارد. چقدر اشتباه می‌کردم. چرندیات نوشته‌شده روی قاب بلوری ادعا می‌کرد که سازندگان Tomb Raider و The Expendables 2 این فیلم را ساخته‌اند. اگر این درست باشد، به نظرم آن‌ها نقش چندانی در تولید نداشتند و احتمالاً فقط اسمشان را قرض داده‌اند. به هر حال این روزها هالیوود اغلب با چین «همکاری» می‌کند. بازیگری کاملاً افتضاح است — نه فقط بازیگران اصلی، بلکه بازیگران فرعی هم طوری به نظر می‌رسیدند که انگار حتی به آن‌ها نگفته‌اند چه کاری باید انجام دهند؛ یا فقط بهشان گفته‌اند دور بدوند و شانسی رفتار کنند. داستان تا حد زیادی تکراری است. این را انتظار داشتم اما امیدوار بودم حداقل ذره‌ای خلاقیت ببینم که نکردم. بعضی از بدلکاری‌ها هم منطقی نیستند: پریدن از کابین‌های تله‌کابین که پنج متر از هم فاصله دارند؟ لابد آن گردشگران ورزشکار حرفه‌ای بودند. هیچ‌کس نمی‌تواند این‌قدر سریع با دنده عقب رانندگی کند — علاوه بر اینکه عملاً کنترل‌پذیر نیست، گیربکس هم اجازه این کار را نمی‌دهد. ظاهراً پهپادهای نظارتی در این فیلم توانایی منفجر کردن یک ایستگاه آب کامل را دارند. بعد هم صحنه اجباری‌ای که کسی روی چیزی — در اینجا یک ماشین — روی گدازه شناور می‌ماند؛ گدازه بین 700 تا 1300 درجه سانتی‌گراد است؛ بدون ذغال شدن غیرممکن است. ضمناً چرا آن ایستگاه آب یک اتاق کنترل خیلی مدرن با پنل‌های کنترلی داشت، اما تنها سوییچی که قهرمانان آماتور باید آن را می‌زدند یک اهرم عظیم وسط سالن بود، مثل صحنه‌های فلش گوردون؟ انتظار داشتم دست‌کم جلوه‌های ویژه را لذت ببرم، اما حتی آن‌ها هم در سطح قابل قبولی نبودند. بعضی از آن‌ها قابل قبول بودند، اما بیشترشان نهایتاً متوسط و برخی واقعاً بد بودند. در کل فیلم آن‌قدر بد بود که نمی‌توانستم بدون کار دیگری آن را تماشا کنم؛ لپ‌تاپم را باز کردم و هم‌زمان با دیدن فیلم این نقد را نوشتم. خلاصه اینکه واقعاً اتلاف وقت بود. فعلاً مدتی دیگر سراغ فیلم چینی نمی‌روم — آن‌ها قطعاً مثل ویروس‌های‌شان ماندگاری ندارند.