فیلم Best Man Down 2012

چگونه یک اتفاق ناراحت‌کننده زندگی بسیاری از آدم‌ها را تغییر داد. ابتدا فیلم با نام «لامپی» شناخته می‌شد، اما عنوان جدید قطعاً بهتر است، اگرچه اندکی درباره موضوع فیلم گمراه‌کننده است. چند سال با تأخیر آن را دیدم چون از روی عنوان تصور می‌کردم ممکن است یک کمدی سبک و پیش پاافتاده باشد. به‌طرز شگفت‌انگیزی این یکی از بهترین فیلم‌های ۲۰۱۳ بود که دیده‌ام. این فیلم...

چگونه یک اتفاق ناراحت‌کننده زندگی بسیاری از آدم‌ها را تغییر داد. ابتدا فیلم با نام «لامپی» شناخته می‌شد، اما عنوان جدید قطعاً بهتر است، اگرچه اندکی درباره موضوع فیلم گمراه‌کننده است. چند سال با تأخیر آن را دیدم چون از روی عنوان تصور می‌کردم ممکن است یک کمدی سبک و پیش پاافتاده باشد. به‌طرز شگفت‌انگیزی این یکی از بهترین فیلم‌های ۲۰۱۳ بود که دیده‌ام. این فیلم صرفاً کمدی نیست، بلکه درامی نیمه‌احساسی و زیباست، شبیه فیلم «The Guilt Trip». بازیگران فوق‌العاده‌اند و بازی همه را دوست داشتم. در آغاز به نظر می‌آمد کمدی‌ای سطحی با شخصیت‌های ساده‌لوح است، اما هرچه فیلم پیش می‌رود، آرام‌آرام چند خط داستانی عالی شکل می‌گیرد و من کاملاً تحت تأثیر قرار گرفتم، به‌ویژه به‌خاطر پایان‌بندی‌اش. پایان‌بندی در قیاس با آغاز نسبتاً معمولی بسیار قوی بود. به نظرم باید از نویسنده-کارگردان و بازیگران تقدیر کرد. روایت دو لایه‌ای در دو شهر متفاوت جریان دارد که یکی از آن‌ها فلاش‌بک است و هر دو در میانه فیلم به هم می‌رسند؛ بخش دوم بهترین قسمت است. نیمه دوم باعث شد فیلم به محصولی بهتر تبدیل شود. فیلم خارق‌العاده‌ای نیست، اما برای پروژه‌ای کوچک و با بازیگرانی نه‌چندان مطرح، فراتر از انتظار ظاهر شد. تعلیق به‌خوبی حفظ شده و فکر نمی‌کنم کسی به‌راحتی بتواند همه چیز را حدس بزند. تا سکانس پایانی شما را با خود نگه می‌دارد؛ خصوصاً اگر از ملودرام خوشتان می‌آید، قطعاً از آن لذت بیشتری خواهید برد. جاستین لانگ در این سال‌ها در چند فیلم کوچک و جالب بازی کرده و این یکی از آن‌هاست — اگر از طرفداران فیلم هستید و محدودیتی در دیدن ژانرها ندارید، ارزش دیدن دارد. ۷.۵/۱۰ تماشای بسیار خوبی بود؛ می‌توانم دوباره ببینم و توصیه‌اش می‌کنم. این واقعاً یک کمدی سنتی نیست؛ بیشتر یک معمایی است تا کمدی. من طرفدار بزرگ تایلر لابین نیستم، اما او نقش آدمی دست‌وپاچلفتی و دوست‌داشتنی را به‌خوبی بازی می‌کند و فیلم را پیش می‌برد؛ حتی در سکانس‌هایی که حضور ندارد، تصویری که از او ساخته می‌شود آن‌قدر قوی است که وقتی دیگران درباره‌اش حرف می‌زنند، شخصیتش شکل می‌گیرد. بازیگران مکمل نیز به‌خوبی متعادل‌اند، اما جاستین لانگ و ادیسون تیم‌لین واقعاً درخشان‌اند. برای فیلمی که نیمی از آن درباره مشکلات یک زوج تازه‌ازدواج‌کرده است، این مسائل در برابر این داستان دل‌گرم‌کننده و پرمهری از دوستی و معنای خانواده — چه خونی باشد چه نه — رنگ می‌بازد.