فیلم I, Robot 2004

فیلم «من، ربات» (2004) مجموعه‌ای از ایده‌های علمی‌ـ‌تخیلی است که از پیشنهادهای بنیادین آسیموف و رمانی با نام مشابه از ایندو باینر الهام گرفته و در نهایت به اثری بدل شده که بیشتر مثل یک فیلم پلیسیـتئوریِ توطئه با تم علمی‌ـ‌تخیلی عمل می‌کند؛ اثری سرگرم‌کننده که اگر آن را صرفاً برای لذت‌رسانیِ پاپ‌کُرنی ببینید حسابی چسبیده و شما را سرگرم می‌کند. الکس پرویاس کارگردانی هوشمندانه‌ای انجام...

فیلم «من، ربات» (2004) مجموعه‌ای از ایده‌های علمی‌ـ‌تخیلی است که از پیشنهادهای بنیادین آسیموف و رمانی با نام مشابه از ایندو باینر الهام گرفته و در نهایت به اثری بدل شده که بیشتر مثل یک فیلم پلیسیـتئوریِ توطئه با تم علمی‌ـ‌تخیلی عمل می‌کند؛ اثری سرگرم‌کننده که اگر آن را صرفاً برای لذت‌رسانیِ پاپ‌کُرنی ببینید حسابی چسبیده و شما را سرگرم می‌کند. الکس پرویاس کارگردانی هوشمندانه‌ای انجام داده و فضای معماییِ آینده‌نگرانه را با لحن مناسب موضوع به تصویر کشیده است؛ ویل اسمیت نقش اصلیِ اکشن را با سهولت اجرا می‌کند و توانسته شخصیتِ بدبین و مضطربِ فیلم را قابل‌قبول بسازد. اما موفقیت اصلی فیلم خارج از داستان، بازی آلن تُدیک در نقش «سانی» است؛ صدای او و حرکات انسان‌گرایانه‌ای که به شخصیتِ کامپیوتری داده شده، به‌طرز درخشان‌ و لذت‌بخشی جان می‌گیرند. از نظر بصری فیلم چشم‌گیر است (نامزد اسکار شده)، طراحی روبات‌ها و نمای شیکِ شیکاگو در آینده به‌خوبی انجام شده و طراحی صدا و موسیقی هم به ویژه در سکانس‌های درگیری با روبات‌ها به تجربهٔ فیلم کمک زیادی می‌کند. صحنهٔ حملهٔ روبات‌ها در تونل نمونه‌ای از اکشنِ پرانرژی و تأثیرگذار فیلم است. از سوی دیگر فیلمنامه در مواردی سست می‌شود؛ برخی سوراخ‌های داستانی و گاهی پرداخت نه‌چندان عمیق به قوانین آسیموف قابل‌لمس است. بازی‌ها از سطح متوسط به بالاتر هستند، هرچند بریجیت موی‌نَهان گاهی در نقش یک متخصص علمی قانع‌کننده ظاهر نمی‌شود. در مجموع داستانِ فیلم منطقی و قابل‌پذیر است و کاراکترها—از جمله روبات دوست‌داشتنیِ سانی—همدل‌برانگیزند. هستهٔ موضوعی فیلم دربارهٔ احتمالِ تسلط هوش مصنوعی بر جهان است؛ فیلم نشان می‌دهد که چگونه بی‌تفاوتی مردم، وابستگی‌مان به راحتی و تکیه‌مان بر فناوری می‌تواند زمینه‌ساز یک خطر بزرگ شود. این ایده‌ها به‌خوبی وارد روایت شده و فیلم را تفکربرانگیز نگه می‌دارند، هرچند فیلم تلاش کاملی برای وفاداری به آثار آسیموف نیست. نتیجه اینکه «من، ربات» با وجود نواقصی در فیلمنامه و اقتباس، فیلمی خوش‌ساخت، پرتماشا و سرگرم‌کننده است؛ اگر دنبال یک اثر اکشن علمی‌ـ‌تخیلی با تصاویر جذاب و ضرباهنگ مناسب می‌گردید، تماشای آن ارزش دارد. نمرات اشاره‌شده در نقدها: 7.5/10 و 78/100.