فیلم Paper Towns 2015

نمی‌شود همیشه دل‌باختگی‌ات را نسبت به کسی پنهان نگه داری. نمی‌دانم چرا کمتر مورد توجه قرار گرفته؛ این بی‌عدالتی است. این فیلم یک فیلم نوجوانانهٔ عادی نیست، بلکه روایتِ نگاهی متفاوت است که به‌طرز جذابی بیان می‌شود. اثر از کارگردان «روبات و فرانک» است؛ تنها دومین فیلم اوست و حالا جزو کارگردان‌هایی شده که ارزش دنبال‌کردن دارند. هر دو فیلم او ژانر و موضوع متفاوتی داشتند...

نمی‌شود همیشه دل‌باختگی‌ات را نسبت به کسی پنهان نگه داری. نمی‌دانم چرا کمتر مورد توجه قرار گرفته؛ این بی‌عدالتی است. این فیلم یک فیلم نوجوانانهٔ عادی نیست، بلکه روایتِ نگاهی متفاوت است که به‌طرز جذابی بیان می‌شود. اثر از کارگردان «روبات و فرانک» است؛ تنها دومین فیلم اوست و حالا جزو کارگردان‌هایی شده که ارزش دنبال‌کردن دارند. هر دو فیلم او ژانر و موضوع متفاوتی داشتند و من هر دو را خیلی دوست داشتم. فیلم بر اساس رمانی به همین نام ساخته شده است؛ نوشتۀ همان کسی که «خطاهای ستاره‌ای ما» را نوشته است (جان گرین). ماجرا دربارهٔ دل‌باختگی کودکی و مدت‌زمانی است که طول می‌کشد تا کسی شجاعت بازکردن دلش را پیدا کند. Q (مخفف کوئنتین) از اولین دیدار با دخترِ به‌نامِ مارگو، فوراً عاشقش می‌شود. اما اختلاف در طرزِ نگاهِ آن‌ها به لذّت‌بردن از زندگی باعث دورشدنشان می‌شود؛ تا زمانی که داستانِ اصلی در سال آخر دبیرستان آغاز می‌شود. وقتی مارگو مثل همیشه ناپدید می‌شود، Q سرنخ‌هایی پیدا می‌کند؛ این‌بار او قضیه را جدی می‌گیرد و به دنبال او می‌افتد تا عشقش را فاش کند. آنچه دنبال می‌آید، یک ماجراجویی جاده‌ای و یک چرخش کوچک در داستان است. بازیگران عالی‌اند و به‌نظرم بهترین اجرای نقش اصلی از آنِ نات وُلف است. نقش‌های مکمل هم صرفاً برای همراهی نبودند بلکه فراتر از نقشیِ معمول ظاهر شدند. کارا دلوین هم بد نبود، هرچند نقش او گاه‌وبیگاه وارد و خارج می‌شد. در کل مجموعهٔ شخصیت‌ها خوب و متمایز از هم بودند. بنابراین انتظار یک کمدی نوجوانی سطحی را نداشته باشید؛ فیلم به‌خوبی طراحی شده تا روی مخاطبانِ تمام نسل‌ها تأثیر بگذارد و سرگرمی‌اش تضمین‌شده است. نکتهٔ غافلگیرکننده برای من این بود که فیلم فقط دربارهٔ دو نفر و یک عشق نیست. روایت به‌ظاهر دربارهٔ یک داستان عاشقانه است، اما در پایان با چندین نوع عشق مواجه می‌شوید. دیالوگ‌ها پخته و شبیه واقعیت‌اند و پایان‌بندی را واقعاً دوست داشتم؛ پایان‌بندی دلیلی روشن برای دیدنِ فیلم ارائه می‌دهد. هرچه دیگران بگویند، من قطعاً تماشای آن را توصیه می‌کنم؛ فیلمی شیرین و دلگرم‌کننده برای نوجوانان و بیش از یک عاشقانهٔ ساده. ۸/۱۰