فیلم Bridge of Spies 2015

استیون اسپیلبرگ واقعاً بلد است چگونه فیلم بسازد و این فیلم نمونه‌ای خوب از کار اوست. داستانی ساده و خوب، فیلمنامه‌ای حساب‌شده، بازیگرانی مناسب و تام هنکس که همچنان اجراهای درخشانی ارائه می‌دهد. اِیمی رایان بازی معرکه‌ای دارد و مارک رایلنس حتی بهتر از آن است. فیلمی غیرمنتظره و درجه‌بندی‌شده PG-13 که در ژانر درام مذاکره و بر پایه‌ی جنگ سرد ساخته شده است. این فیلم...

استیون اسپیلبرگ واقعاً بلد است چگونه فیلم بسازد و این فیلم نمونه‌ای خوب از کار اوست. داستانی ساده و خوب، فیلمنامه‌ای حساب‌شده، بازیگرانی مناسب و تام هنکس که همچنان اجراهای درخشانی ارائه می‌دهد. اِیمی رایان بازی معرکه‌ای دارد و مارک رایلنس حتی بهتر از آن است. فیلمی غیرمنتظره و درجه‌بندی‌شده PG-13 که در ژانر درام مذاکره و بر پایه‌ی جنگ سرد ساخته شده است. این فیلم باید پنجاه سال پیش ساخته می‌شد، اما به‌خاطر تنش‌های سیاسی بین‌المللی آن زمان امکان‌پذیر نشد؛ حالا همان کارگردان آن را ساخته است. ترکیب اسپیلبرگ و هانکس یک بار دیگر ترکاندنی است — جذاب و گیرا، از بهترین‌های سال. به‌نظرم این فیلم برای بزرگسالان ساخته شده: هیچ صحنه‌ی جنسی، برهنگی، حتی یک بوسه، یا زبان رکیک و خشونت همراه با آن نیست؛ برای نوجوانان و کودکان قابل فهم است اما اصل داستان مناسب بزرگ‌ترهاست. مانند همیشه، فیلم اسپیلبرگ ساده و قابل دنبال کردن است، نه پر از پیچ و خم‌های غافلگیرکننده، بلکه متمرکز بر رویدادی واقعی. درامی بیش از دو ساعت که با تعلیق و هیجان پیش می‌رود؛ نمایشِ یک‌نفره‌ای کامل است و پایانش نیز آن‌طور که بسیاری خواستند رقم خورده. طبیعی است که نامزد شش جایزه اسکار از جمله بهترین فیلم شده باشد؛ خوشحال می‌شوم اگر حداقل چند جایزه نصیبش شود. اگر به موضوعات مرتبط با جنگ جهانی و زمینه‌های مرتبط علاقه‌مندید، دیدنش واجب است. نمره: ۸٫۵/۱۰ مارک رایلنس در این فیلم درخشان است و تام هنکس نیز طبق معمول اجرای عالی‌ای دارد. شاید رایلنس از آن بازیگران کمیاب و درخشان باشد که تقدیر لازم را هنوز نگرفته است. دو بازیگر بزرگ با فیلمنامه‌ای ساده اما قابل تحسین، عملکرد بسیار خوبی ارائه می‌دهند. تام هنکس سال‌هاست که بازیگر بزرگی است و گاهی آن‌قدر طبیعی بازی می‌کند که دستاوردهایش کم‌ارزش‌گذاری می‌شود. مارک رایلنس بیشتر بازیگری نقش‌آفرینی است که به‌خوبی در شخصیت‌هایش محو می‌شود؛ او در سریال بریتانیایی «وولف هال» نیز درخشان بود. لازم به ذکر است که او برای همین فیلم جایزه اسکار را برد و کارگردانی آن هم بر عهده‌ی خودِ اسپیلبرگ بوده است. قصه‌ی «پل جاسوس‌ها» به پیچیدگی بسیاری از تریلرهای جاسوسی نیست، اما همین که پر از پیچ‌وخم‌های غافلگیرکننده نیست، اجازه می‌دهد تعلیق به‌صورت واضح بنا شود. جالب این که یکی از صحنه‌های کلیدی در همان محلی فیلم‌برداری شده که رویداد اتفاق افتاده است؛ از جزئیات بیشتر خودداری می‌کنم تا اگر هنوز فیلم را ندیده‌اید، اسپویل نشود. فیلمی فوق‌العاده! از هر زاویه‌ای که بنگری، از دید من حرفه‌ای ساخته شده است. موسیقی توماس نیومن برجسته است، بازیگران بهترین اجراهایشان را ارائه می‌دهند و داستان بسیار جذاب است. فیلم ۱۴۱ دقیقه‌ است اما مثل اینکه ۹۰ دقیقه به نظر می‌رسد؛ زمان از دستتان می‌پرد و هیچ‌گاه احساس خستگی نخواهید کرد. تام هنکس در نقش داناوان درخشان است و مارک رایلنس هم به‌عنوان اِیبل فوق‌العاده عمل می‌کند. بازیگران مکمل هم خوب از پس نقش‌هایشان برمی‌آیند. بی‌تردید ارزش وقت گذاشتن دارد. درباره میزان صحت تاریخی‌اش مطمئن نیستم اما اصلاً اهمیتی نمی‌دهم؛ فیلمِ خوبی است و برای همین به سینما می‌آییم. «پل جاسوس‌ها» با اجراهای برنده اسکار و داستان واقعی تأثیرگذار خود می‌درخشد. شاید از نظر من کمی ریتم کندی داشته باشد، اما همچنان فیلمی است که توصیه می‌کنم. اسپیلبرگ همیشه آثار برجسته‌ای خلق می‌کند و این فیلم هم از آن دست است. این قصه‌ی واقعی سرشار از جاسوسی، رقابت ابرقدرت‌ها و مانورهای سیاسی است که با یک مرد و اعتقادات قوی‌اش هم‌تلاقی می‌کند. تام هنکس با قلب و اصالت نقش را ایفا می‌کند، اما نمایشی که واقعاً برجسته است از آنِ مارک رایلنس است؛ او در نقش رودولف اِیبل، جاسوسی سوال‌برانگیز اما به‌ظاهر مردی خوب، اجرای خیره‌کننده‌ای دارد که شایسته جایزه اسکاری است که دریافت کرد. اگرچه به‌دلیل ریتم کندتر داستان جزو علاقه‌مندی‌های شخصی‌ام نیست، اما به‌شدت به آن احترام می‌گذارم و آن را با اطمینان توصیه می‌کنم. خلاصه داستان: جیمز بی. داناوان، وکیل نیویورکی (تام هنکس)، برای دفاع از جاسوس متهم شوروی، رودولف اِیبل (مارک رایلنس)، فراخوانده می‌شود؛ دفاعی سطحی که قرار است دادگاهی ظاهراً باز و منصفانه برگزار شود، اما در واقع بسیار ابتدایی‌ست. داناوان با پافشاری قاضی را راضی می‌کند که حکم اعدام را به سی سال حبس تقلیل دهد. بعد از مدتی، خلبان آمریکایی فرانسیس گری پاورز هنگام مأموریت جاسوسی بر فراز آلمان شرقی سرنگون می‌شود و داناوان از سوی دولت برای سفر به برلین بدون هیچ وضعیت رسمی مأمور می‌شود تا شاید مبادله‌ی زندانیان را ترتیب دهد. آن‌چه پیش می‌آید، داستانی واقعی است که می‌تواند در یک رمان جان لو کاره هم جا بگیرد: بی‌اعتمادی مبتنی بر ایدئولوژی، دستکاری‌ها و رقابت بر سر بردن نبرد تبلیغاتی — به‌ویژه وقتی آلمان شرقی یک دانشجو را به گروگان می‌گیرد و او باید تلاش کند تا هر دو نفر را بازگرداند؛ معامله‌ای دو در ازای یک! هنکس در نقش وکیل مبتکر و باوجدان نمایش متین و سنجیده‌ای ارائه می‌دهد و رایلنس هم اگرچه نقش کمی دارد، اما مردی با اصول را خوب بازی می‌کند. فیلم از نظر بصری چشم‌نواز است، موسیقی نیومن مناسب است و حس و حال برلین زخمیِ آن دوره به‌خوبی منتقل می‌شود. شاید کمی طولانی به‌نظر برسد، اما همچنان یک فیلم بیوگرافیک محکم و ارزشمند برای دیدن است.