فیلم هندی Drishyam 2013

موهانلال در نقش‌هایی که مردی معمولی را بازی می‌کرد دوست‌داشتنی بود. اما با رشد جایگاهش، کمتر نقش‌هایی از او دیدیم که همان‌گونه او را ستاره کرده بودند. به‌عنوان یک ستاره بزرگ، او نقش‌های «فراتر از زندگی واقعی» را بازی می‌کرد که تماشاگران را برای دست‌زدن و شعار کشیدن نسبت به کارهای فوق‌انسانی بتشان وامی‌داشت. ظرافتی که نشانِ فیلم‌های نخستین او بود کم‌کم نادر شد و طنزی...

موهانلال در نقش‌هایی که مردی معمولی را بازی می‌کرد دوست‌داشتنی بود. اما با رشد جایگاهش، کمتر نقش‌هایی از او دیدیم که همان‌گونه او را ستاره کرده بودند. به‌عنوان یک ستاره بزرگ، او نقش‌های «فراتر از زندگی واقعی» را بازی می‌کرد که تماشاگران را برای دست‌زدن و شعار کشیدن نسبت به کارهای فوق‌انسانی بتشان وامی‌داشت. ظرافتی که نشانِ فیلم‌های نخستین او بود کم‌کم نادر شد و طنزی زیرکانه جای خود را به نوعی شوخ‌طبعی بلندتر داد. در فیلم جدید «Drishyam»، کارگردان جیتو جوزف با انتخاب او در نقش جورج‌کتی، بر جنبهٔ دوست‌داشتنی شخصیت بازیگر تمرکز می‌کند؛ مردی یتیم که بعد از کلاس چهارم ترک تحصیل کرده است. او با شخم زدن زمینش جلو آمده و حالا صاحب کسب‌وکاری است که سرویس کابل‌تلویزیون در ناحیه‌ای روستایی ارائه می‌دهد. او با رانی (مینا) ازدواج کرده و دو دختر دوست‌داشتنی دارد. جورج‌کتی فردی صرفه‌جوست و از خرج‌کردن بیش از نیازهای اولیه خوشش نمی‌آید. تنها علاقه‌اش به جز خانواده، تماشای فیلم است؛ بیشتر وقتش را در دفتر کوچک خود جلوی تلویزیون می‌گذراند. او این‌قدر شیفتهٔ سینماست که ناخودآگاه هر تصمیم مهم زندگی‌اش را با الگوبرداری از فیلمی که دیده، می‌گیرد. این جزئیات در نیمهٔ اول فیلم به‌طرزی طنزآمیز مطرح می‌شوند. دقیقاً پیش از وقفه، پیچشی آشکار رخ می‌دهد: دختر نوجوان جورج‌کتی در کمپ طبیعت در حمام با گوشی مخفی عکس‌برداری می‌شود. عامل این کار وارون (روشن بشیر) است، پسر یک بازرس کل پلیس به نام گیتا پراکهار (آشا ساراث). وارون زمانی که برای اخاذی نزد رانی و دخترش می‌آید به‌طور اتفاقی توسط آن دو کشته می‌شود. حالا کارِ محافظت از خانواده بر عهدهٔ جورج‌کتی است تا از چنگال قانون در امان بمانند. جیتو جوزف در نیمهٔ دوم فیلم این موضوع را به یک تریلر نفس‌گیر بدل می‌کند و نشان می‌دهد جورج‌کتی چگونه دو قدم جلوتر از بازپرسان باقی می‌ماند. او خانواده‌اش را برای مواجهه با بازجویی‌های طاقت‌فرسا آماده می‌کند و تلاش می‌کند از فروپاشی روانی آن‌ها در برابر روش‌های فشار پلیس جلوگیری کند. اجرای موهانلال در این فیلم خیره‌کننده است؛ این توصیف حتی ساده به نظر می‌رسد در برابر جاذبه‌ای که او روی پرده خلق کرده است. او نقش مردی نیمه‌بی‌سواد اما هوشمند را بازی می‌کند؛ انسانی که به زبان‌های مختلف آشنایی دارد و این مهارت را از تماشای مکرر فیلم‌ها به‌دست آورده است. او در نوجوانی بازیگوش بوده، در موقعیت‌های عاشقانه با همسرش شوخ‌طبع است و در عین حال در مواجهه با شرایط بحرانی رفتاری بالغ و حساب‌شده نشان می‌دهد. مینا در نقش رانی، زنی از طبقه متوسط است که آرزوی زندگی و موقعیت اجتماعی بهتر دارد. او در برابر موهانلال کاملاً بایستادگی می‌کند و یکی از نکات برجستهٔ فیلم است. کالابهاوان شاجون که معمولاً نقش یار کمدی قهرمان را ایفا می‌کند، در این پروژه با موفقیت به نقش منفی وارد شده و نقش یک پلیس فاسد را بازی می‌کند که نسبت به جورج‌کتی کینه‌ای دارد. «Drishyam» را باید فیلمی دانست که موهانلال را دوباره به فرم ایده‌آل بازگردانده و جیتو جوزف را به جمع کارگردانان مطرح آورده است؛ یک تریلر مهیج و تماشایی.