فیلم Bitch Slap 2009

این فیلم را می‌توان به‌عنوان ادای احترامی نسبت به فیلم‌های درجه‌بِیِ دهه‌های ۵۰ تا ۷۰ دانست؛ ترکیبی از دختران جذاب، ماشین‌های سریع، زبان تند و صحنه‌های اغراق‌شده‌ی اکشن. شاید داستان کمی سطحی به‌نظر برسد، اما هرگز خسته‌کننده نیست و با ساختار غیرخطی‌اش چند سورپرایز خوب دارد. از نظر تصویری فیلم بسیار چشم‌نواز است؛ ترکیب نماهای آهسته و صحنه‌های پرشتاب به‌خوبی اجرا و تدوین شده و...

این فیلم را می‌توان به‌عنوان ادای احترامی نسبت به فیلم‌های درجه‌بِیِ دهه‌های ۵۰ تا ۷۰ دانست؛ ترکیبی از دختران جذاب، ماشین‌های سریع، زبان تند و صحنه‌های اغراق‌شده‌ی اکشن. شاید داستان کمی سطحی به‌نظر برسد، اما هرگز خسته‌کننده نیست و با ساختار غیرخطی‌اش چند سورپرایز خوب دارد. از نظر تصویری فیلم بسیار چشم‌نواز است؛ ترکیب نماهای آهسته و صحنه‌های پرشتاب به‌خوبی اجرا و تدوین شده و گاهی یادآور اقتباس زک اسنایدر از اثر فرانک میلر است. بازی سه شخصیت اصلی ــ زن تاریک‌مو، زن سرخ‌مو و بلوندی روانی ــ هوشمندانه انتخاب شده و جولیا واث، ارین کامینگز و آمریکا اولی‌‌وو هر کدام نقش‌هایشان را خوب ایفا کرده‌اند؛ بازی‌ها فراتر از انتظاری است که از یک «فیلم بی» می‌رفت و تغییر لحن از بازی جدی به لحنی کمیک هم خوب انجام شده است. نقطه‌ی قوت فیلم صحنه‌های زد و خورد زنانه و لحظات عاشقانه‌ی داغ آن است که با هماهنگی بدلکاری و کوریوگرافی عالیِ زویی بل به‌شدت چشمگیر شده‌اند. اگر دنبال فیلم خانوادگی یا تماشای جمعی با همسر هستید، این فیلم گزینه‌ی مناسبی نیست؛ اما اگر از لباس‌های جسورانه، صحنه‌های پرتنش و درگیری‌های بصری خوش‌ساخت و همچنین صحنه‌هایی با خشونت گاهی گرافیکی لذت می‌برید، احتمالاً از دیدن آن لذت خواهید برد. به‌طور شخصی از تماشای فیلم لذت بردم؛ فیلمی سرگرم‌کننده و پرهیجان است.