فیلم The Daisy Chain 2008

می‌گویند او یک «چنج‌لینگ» از پری‌هاست. فیلم Daisy Chain به کارگردانی آیسلینگ والش و با بازی سامانتا مورتون، استیون مک‌این‌تاش، مهری اندرسون و دیوید برادلی ساخته شده است. مارتا و توماس که هنوز در سوگ از دست دادن نخستین فرزندشان به‌علت مرگ ناگهانی نوزاد هستند، بار دیگر باردار می‌شوند و تصمیم می‌گیرند انگلستان را ترک کرده و در سواحل ایرلند ساکن شوند. آن‌ها زود جا می‌افتند و...

می‌گویند او یک «چنج‌لینگ» از پری‌هاست. فیلم Daisy Chain به کارگردانی آیسلینگ والش و با بازی سامانتا مورتون، استیون مک‌این‌تاش، مهری اندرسون و دیوید برادلی ساخته شده است. مارتا و توماس که هنوز در سوگ از دست دادن نخستین فرزندشان به‌علت مرگ ناگهانی نوزاد هستند، بار دیگر باردار می‌شوند و تصمیم می‌گیرند انگلستان را ترک کرده و در سواحل ایرلند ساکن شوند. آن‌ها زود جا می‌افتند و اوضاع ظاهراً خوب پیش می‌رود، اما وقتی خانهٔ همسایه‌ها دچار آتش‌سوزی می‌شود و دخترک جوانی به‌نام دیزی یتیم می‌ماند، مارتا و توماس با وجود متفاوت و درون‌گرا بودن او تصمیم می‌گیرند او را تحت سرپرستی بگیرند. به‌زودی اتفاقات نامطلوبی برای کسانی که با دیزی در تماس هستند رخ می‌دهد و ساکنان محلی گمان می‌برند شاید او چیزی وحشتناک از فولکلور ایرلندی باشد. در اینترنت نقدهای تندی دربارهٔ این فیلم وجود دارد، اما حقیقت این است که Daisy Chain یک ساختهٔ موشکافانه و مرموز است که نخواستنی از هوشمندی خالی نیست. این فیلم به‌معنای کلاسیکِ ژانر وحشت نیست؛ اگر دنبال ترس‌های ناگهانی یا شوک‌های سبک The Omen هستید، ممکن است ناامید شوید. مطالعهٔ مختصری دربارهٔ افسانه‌های چنج‌لینگ‌های پری می‌تواند تجربهٔ تماشای فیلم را به‌طور محسوسی بهتر کند. فیلمِ والش صراحتاً در قلمرو خرافات و افسانه‌ها حرکت می‌کند، یک خط دراماتیک دردناک را دربارهٔ سرپرستی به‌عنوان مقابله‌ای با سوگ اضافه می‌کند و آن را با ضرب‌آهنگی اثیری تا نتیجه‌گیری سرد و هراس‌آور ادامه می‌دهد. بازی مورتون و مهری اندرسون بسیار قوی است؛ مورتون با غرایز مادرانه‌ای که در ظاهر خونسرد است ولی درونش ترک خورده، و اندرسون با حضور رنگ‌پریده و ناراحت‌کننده‌ای که حتی با دیالوگ‌های اندک تصویر را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. تصویربرداری در تپه‌های ساحلی ساده و واقع‌گرایانه است؛ هرچند منظره زیباست، اما خاکستری آمیخته با دلتنگی در فضا موج می‌زند و با فضای داستان همخوانی دارد. موسیقی گاهی کمی آزاردهنده است و والش در کش‌دار کردن ریتمِ آرام فیلم تا حدی افراط می‌کند، اما قطعاً نکات مثبت بیشتری دارد از آنچه پیش‌تر گفته شده است. این فیلم احتمالاً انتخابی نیست که فوراً بخواهید آن را بخرید، اما برای پخش تلویزیونی ارزشمند است به شرط آنکه ابتدا با تم‌های پری‌وارِ فیلم آشنا باشید. امتیاز: 7/10.