فیلم Overboard 2018

می‌تونم تصور کنم که پیشنهادی که به این فیلم داده شده چه بوده: «خب، می‌دونی بازسازی‌ها همیشه تاریخچه‌ای از شکست و افتضاح بودن دارن؟ ما قراره Overboard رو بازسازی کنیم... صبر کن، نقش‌ها رو جابه‌جا می‌کنیم... صبر کن، یکی از شخصیت‌ها رو لاتین‌تبار می‌کنیم و به بازسازی یه حس مبهمِ اسپنگلیش می‌دیم. آها، بله، و البته طبق سنت بازسازی‌ها قراره کاملاً افتضاح بشه.» مثل بیشتر بازسازی‌های...

می‌تونم تصور کنم که پیشنهادی که به این فیلم داده شده چه بوده: «خب، می‌دونی بازسازی‌ها همیشه تاریخچه‌ای از شکست و افتضاح بودن دارن؟ ما قراره Overboard رو بازسازی کنیم... صبر کن، نقش‌ها رو جابه‌جا می‌کنیم... صبر کن، یکی از شخصیت‌ها رو لاتین‌تبار می‌کنیم و به بازسازی یه حس مبهمِ اسپنگلیش می‌دیم. آها، بله، و البته طبق سنت بازسازی‌ها قراره کاملاً افتضاح بشه.» مثل بیشتر بازسازی‌های اخیر، این یکی هم هیچ قلب یا شیمی واقعی‌ای نداره. تقریباً مطمئنم به بازیگرها گفته شده: «ببینید، قبلاً این کار رو کرده‌ایم، پس شما هم همه‌چیز رو سرسری انجام بدید، حتی وقتی دارین یک بازسازی مبهمِ اسپنگلیش توی بازسازی می‌سازید.» به جز «شکارچیان روح»، فکر نمی‌کنم حتی یکی از این بازسازی‌ها واقعاً سودآور بوده باشه و حتی در مورد «شکارچیان روح» هم به نظرم تنها دلیلی که مردم تظاهر به دوست داشتنش کردن این بود که تحت فشار و تهدید قرار گرفته بودند. این روند واقعاً باید متوقف بشه — نه فقط به خاطر اینکه داره نوستالژی‌های کودکی رو نابود می‌کنه، بلکه چون این‌ها فیلم‌های افتضاحی هستن.