فیلم The Ballad of Narayama 1983

خلاصهٔ کوتاهِ نقد این است: «زندگی سخت است، بعد می‌میری» — که البته این جمله انصافِ لازم را نسبت به این فیلم فوق‌العاده نمی‌رساند. ایمامورا آینه‌ای تا حدی طعنه‌آمیز و بی‌پرده از انسان‌ها ساخته است. مانند خود انسان‌ها، هم تماشایش دشوار است و هم هم‌زمان برانگیزانندهٔ هم‌دردی است. شمار اندکی از کارگردانان به این درجه از تسلط بر احساسات مخاطب دست یافته‌اند. فیلم به‌حق نخل طلا...

خلاصهٔ کوتاهِ نقد این است: «زندگی سخت است، بعد می‌میری» — که البته این جمله انصافِ لازم را نسبت به این فیلم فوق‌العاده نمی‌رساند. ایمامورا آینه‌ای تا حدی طعنه‌آمیز و بی‌پرده از انسان‌ها ساخته است. مانند خود انسان‌ها، هم تماشایش دشوار است و هم هم‌زمان برانگیزانندهٔ هم‌دردی است. شمار اندکی از کارگردانان به این درجه از تسلط بر احساسات مخاطب دست یافته‌اند. فیلم به‌حق نخل طلا را از آن خود کرده است. افسانه‌ای که فیلم بر پایهٔ آن ساخته شده، در ژاپن «اوباسوته» (Ubasute) نام دارد، یعنی «رها کردنِ زنِ سالخورده». هیچ شواهدی دال بر اینکه چنین عملی در عمل رایج بوده وجود ندارد، اما این افسانه در ژاپن پایدار مانده است. یکی از بیانیه‌های ساده و صریح کارگردان این است که اوباسوته بازتابِ رفتار فرهنگ معاصر غربی با سالمندان است. دست‌کم در ایالات متحده، خانه‌های سالمندان نقشِ کوه نارایاما را ایفا می‌کنند.