دهکده ای دور افتاده در تپه ای پایین کوه نارایاما. آخر زمستان، قرن نوزدهم. مردم دهکده دچار قحطی شده اند و مطابق رسوم، پسر بزرگ خانواده باید والدینش را در هفتاد سالگی به قله ی کوه نارایاما برساند تا در آن جا از گرسنگی بمیرند. اما «اورین» (ساکاموتو) در شصت و نه سالگی هم چنان سرحال است.
دهکده ای دور افتاده در تپه ای پایین کوه نارایاما. آخر زمستان، قرن نوزدهم. مردم دهکده دچار قحطی شده اند و مطابق رسوم، پسر بزرگ خانواده باید والدینش را در هفتاد سالگی به قله ی کوه نارایاما برساند تا در آن جا از گرسنگی بمیرند. اما «اورین» (ساکاموتو) در شصت و نه سالگی هم چنان سرحال است.
خلاصهٔ کوتاهِ نقد این است: «زندگی سخت است، بعد میمیری» — که البته این جمله انصافِ لازم را نسبت به این فیلم فوقالعاده نمیرساند. ایمامورا آینهای تا حدی طعنهآمیز و بیپرده از انسانها ساخته است. مانند خود انسانها، هم تماشایش دشوار است و هم همزمان برانگیزانندهٔ همدردی است. شمار اندکی از کارگردانان به این درجه از تسلط بر احساسات مخاطب دست یافتهاند. فیلم بهحق نخل طلا...
دیدگاه های کاربران