فیلم The Convent 2018

وقتی تماشای «The Convent» را شروع کردم، اول فکر کردم باز هم همان‌ کلیشه‌ها، یک فیلم دوره‌ای (که معمولاً از این‌ها خوشم نمی‌آید) و احتمالاً یک فیلم ترسناک دینی خیلی بد دیگر است. اما حتی قبل از ده دقیقه، هر دقیقه‌اش را دوست داشتم؛ چشمانم به صفحه خیره شده بود و فضا کاملاً مرا می‌برد. بازی‌ها فوق‌العاده بود و کارگردانی پل هایت هم درخور تحسین...

وقتی تماشای «The Convent» را شروع کردم، اول فکر کردم باز هم همان‌ کلیشه‌ها، یک فیلم دوره‌ای (که معمولاً از این‌ها خوشم نمی‌آید) و احتمالاً یک فیلم ترسناک دینی خیلی بد دیگر است. اما حتی قبل از ده دقیقه، هر دقیقه‌اش را دوست داشتم؛ چشمانم به صفحه خیره شده بود و فضا کاملاً مرا می‌برد. بازی‌ها فوق‌العاده بود و کارگردانی پل هایت هم درخور تحسین بود. موسیقی متن دقیق و مناسب بود و لباس‌ها هم خوب به نظر می‌رسیدند. اما برای من مهم‌ترین نکته جلوه‌ها بودند. واضح بود که از CGI استفاده شده و شاید برای بعضی‌ها این جلوه‌ها کودکانه به نظر برسد، اما من دقیقاً همان ظاهر را دوست داشتم. چشم‌های نورانی واقعا جذاب بود و عملاً نمی‌توانم نقطه‌ضعفی در کل فیلم پیدا کنم. اگر با نقدهای من آشنا باشید می‌دانید معمولاً در نقدهایم خیلی خشن نیستم اما بدون رودربایستی چیزهایی را که دوست ندارم می‌گویم؛ با این حال از ابتدا تا انتها از «The Convent» لذت کامل بردم. این همان فیلمی است که «The Nun» می‌توانست باشد. می‌دانم امتیاز کلی فیلم پایین است و شاید این فیلم فقط به یک ضربان شخصی در من پاسخ داد، اما چرا باید همیشه از جمع پیروی کنم؟ واقعاً این فیلم را ببینید؛ قطعاً شایستهٔ توجه است.