فیلم We’ll Never Have Paris 2014

ساعت معقولی است، اما احتمالاً دوباره آن را تماشا نخواهم کرد و نمی‌توانم آن را توصیه کنم. من سیمون هلبرگ را به عنوان یک بازیگر دوست دارم، اما در مورد این شخصیت به قدری کم است که هیچ احساسی نسبت به او ندارم. من همچنین ملانی لینسکی را به عنوان یک بازیگر دوست دارم و او هم زیباست، اما با مگی گریس و شخصیت او، حتی...

ساعت معقولی است، اما احتمالاً دوباره آن را تماشا نخواهم کرد و نمی‌توانم آن را توصیه کنم. من سیمون هلبرگ را به عنوان یک بازیگر دوست دارم، اما در مورد این شخصیت به قدری کم است که هیچ احساسی نسبت به او ندارم. من همچنین ملانی لینسکی را به عنوان یک بازیگر دوست دارم و او هم زیباست، اما با مگی گریس و شخصیت او، حتی از دیدگاه او، هیچ منطقی در این داستان وجود ندارد؛ او باید فقط با کلسي باشد. اجازه دهید کمی پرت شوم، اما او صرفاً تجسم مشکلات است و او از وقت صرف شده به عنوان بهانه‌ای برای ادامه دادن یک رابطه‌ای که به نظرش خسته‌کننده و کم‌فایده است، استفاده می‌کند. بیشتر فیلم درباره این است که چگونه هر دو از اینکه بیش از حد خود را در یک حباب محافظت کرده‌اند، می‌ترسند و ممکن است اشتباهی مرتکب شوند. به نظر می‌رسد که آن‌ها می‌روند تا خود را ثابت کنند و در نهایت به یک نتیجه واضح و کلیشه‌ای می‌رسند. هیچ‌کدام از این‌ها نباید اسپویلر باشد؛ این یک فیلم بسیار واضح و فرمولی است که با کلیشه «جدایی چون می‌خواهم بدانم چه چیزهای دیگری وجود دارد» همراه است و تمام ویژگی‌های استاندارد را دارد. نمی‌خواهم بگویم که وقت خود را برای تماشای این فیلم هدر می‌دهید، اما می‌گویم احتمالاً فیلم‌های بهتری برای تماشا وجود دارد.