فیلم Panfilov’s 28 2016

درام و اکشن جبههٔ شرقی: برخورد ارتش سرخ با هجوم نیروهای نازی در اواسط نوامبر ۱۹۴۱، ۲۸ نفر باقی‌مانده از یک یگان شوروی در چشم‌اندازی پوشیده از برف برای محافظت از مسکو در برابر مهاجمان آلمانی که تجهیزات بسیار برتری دارند می‌جنگند. «۲۸ پانفیلوف» (۲۰۱۶) از نظر فنی به‌طرز شگفت‌انگیزی خوب ساخته شده است، خصوصاً با توجه به بودجهٔ نسبتاً اندک حدود ۱,۷۰۰,۰۰۰ دلار که از طریق...

درام و اکشن جبههٔ شرقی: برخورد ارتش سرخ با هجوم نیروهای نازی در اواسط نوامبر ۱۹۴۱، ۲۸ نفر باقی‌مانده از یک یگان شوروی در چشم‌اندازی پوشیده از برف برای محافظت از مسکو در برابر مهاجمان آلمانی که تجهیزات بسیار برتری دارند می‌جنگند. «۲۸ پانفیلوف» (۲۰۱۶) از نظر فنی به‌طرز شگفت‌انگیزی خوب ساخته شده است، خصوصاً با توجه به بودجهٔ نسبتاً اندک حدود ۱,۷۰۰,۰۰۰ دلار که از طریق جذب کمک‌های مردمی تأمین شده بود. اگر از فیلم‌های جنگی جبههٔ شرقی مثل «Cross of Iron» (۱۹۷۷)، «Dear Elza!» (۲۰۱۴) و «T-34» (۲۰۱۸) خوشتان می‌آید، احتمالاً با این فیلم نیز ارتباط برقرار می‌کنید، هرچند به نظر من از میان آن‌ها ضعیف‌تر است. در عین حال، دوستی دارم که این فیلم را از آثار موردعلاقه‌اش می‌داند. مشکل برای من این بود که تا دقیقهٔ ۳۹ هیچ صحنهٔ اکشنی وجود ندارد و گفتگوهای مردان تا آن نقطه، هرچند خوب نوشته و اجرا شده‌اند، نسبتاً کند و کم‌تحرک‌اند. این فیلم یک اثر جنگیِ سرراست است که قهرمانان نبرد (ادعاشده) نزدیک به دوبوسکوفو را گرامی می‌دارد؛ پس انتظار داستان‌های عاشقانهٔ غیرمحتمل یا پیچش‌های غافلگیرکننده را نداشته باشید. مانند «گتیسبورگ» (۱۹۹۳)، تمرکز فیلم صرفاً روی جنگ مدرن، مردانی است که می‌جنگند و دلایلشان برای جنگیدن است. با وجود واقع‌گرایی در همهٔ جزئیات، از جمله نبردهای سنگرمحور، به‌طرز عجیبی برایم خسته‌کننده بود و خوابم برد (البته شاید تنها خسته بودم). ذات داستان تا حدی نسخهٔ شوروی‌مانندِ «۳۰۰ اسپارتان» است؛ در یکی از سکانس‌ها یکی از سربازان حتی به آن روایت تاریخی اشاره می‌کند. اما آن روایت بعدها مشخص شد که به‌عنوان تبلیغات توسط یک روزنامهٔ شوروی جعل شده است. با این حال درست است که گروه‌های کوچک سربازان ارتش سرخ در جبههٔ شرقی شجاعانه در برابر موج‌های نیروهای آلمانی با برتری آتش مقابله کردند تا از سرزمین خود دفاع کنند. از سوی دیگر، آمریکایی‌ها و بریتانیایی‌ها هم فیلم‌های فراواقعی زیادی دربارهٔ جنگ جهانی دوم ساخته‌اند که درصدی واقعیت تاریخی در خود دارند، مانند «Where Eagles Dare» (۱۹۶۸) و «Fury» (۲۰۱۴). یک نکتهٔ جالب این است که تقریباً همهٔ تانک‌های مورد استفاده در فیلم ماکت‌هایی با مقیاس ۱:۱۶ و جزئیات دقیق هستند و من اصلاً متوجه‌شان نشدم. به جز یک تانک در اندازهٔ واقعی که برای فیلم ساخته شده بود، باقی تانک‌ها مدل‌های کوچک‌شده بودند. البته صحنه‌هایی که داخل تانک فیلم‌برداری شده‌اند از مدل تمام‌ابعادِ اجزای داخلی تانک استفاده کردند. زمان اجرا حدود دو ساعت است و فیلمبرداری در ایوانوو (استان ایوانووسکایا)، روسیه انجام شد و کارهای استودیویی در سن پترزبورگ انجام گرفت. امتیاز: C+