فیلم Who You Think I Am 2019

در این فیلم که بخشی از آن از طریق جلسات مشاوره‌ای با "دکتر بومانز" (نیکول گارسیا) روایت می‌شود، با "کلر" (ژولیت بینوش) آشنا می‌شویم، زن مطلقه‌ای که دو پسر نوجوان دارد و استاد دانشگاه است. او رابطه‌ای با "لودو" (گیوم گوئی) دارد، اما یک تماس عجیب باعث می‌شود که به او شک کند. کمی جست‌وجوی آنلاین او را با هم‌خانه‌اش "الک" (فرانسوا سیویل) آشنا می‌کند...

در این فیلم که بخشی از آن از طریق جلسات مشاوره‌ای با "دکتر بومانز" (نیکول گارسیا) روایت می‌شود، با "کلر" (ژولیت بینوش) آشنا می‌شویم، زن مطلقه‌ای که دو پسر نوجوان دارد و استاد دانشگاه است. او رابطه‌ای با "لودو" (گیوم گوئی) دارد، اما یک تماس عجیب باعث می‌شود که به او شک کند. کمی جست‌وجوی آنلاین او را با هم‌خانه‌اش "الک" (فرانسوا سیویل) آشنا می‌کند که در ابتدا قصد دارد از او برای نزدیک شدن به لودو استفاده کند، اما به تدریج و با نقش‌آفرینی به عنوان زنی نیمه‌سن او، با الک دوست می‌شود و گفت‌وگوهای تلفنی آنها آغاز می‌شود و رابطه‌ای شکل می‌گیرد. مشکل اینجاست که تمام شخصیت او بر پایه دروغ‌ها بنا شده و وقتی الک از او شماره‌اش را می‌خواهد یا می‌خواهد او را ببیند، او نمی‌داند چه کند و... در بخش منفی، فیلم کمی بیش از حد به تکنیک استفاده از تلفن همراه برای انتقال گفت‌وگوهای اولیه وابسته است که خواندن آن بر روی صفحه نمایش بزرگ آسان نیست. اما وقتی به گفت‌وگوهای مستقیم‌تر می‌رسیم، بینوش بازی جذابی از خود ارائه می‌دهد به عنوان زنی که آرزو دارد و دلتنگ است اما اعتماد به نفس کافی برای بودن خود را ندارد. گاهی شخصیت او تقریباً بی‌رحم به نظر می‌رسد زیرا "الک" جوان به وضوح عاشق داستان او شده است. آیا می‌تواند بیشتر از این باشد؟ اگرچه این فیلم آن چیزی نیست که انتظار داشتم، اما از بیست دقیقه آخر آن چندان خوشم نیامد؛ زیرا به نوعی به دنبال یک راه‌حل تقریبا ترسو و نامنظم برای او و ما می‌گردد. اما رمان کامیل لارنس درباره تنهایی، پیری، کلیشه‌ها و بله - فیشینگ احساسی - تماشایی شیک و با شخصیت است.