فیلم Effie Gray 2014

پخش فیلم به‌خاطر مشکلات مرتبط با حق نشر یک سال به تأخیر افتاد. این فیلم یک زندگینامهٔ بریتانیایی است که اواخر دههٔ ۱۸۴۰ را روایت می‌کند و حول زندگی ایفِمیا گری، معروف به اِفی گری، و زندگی زناشویی او می‌چرخد. او از اسکاتلند بود و تنها ۱۹ سال داشت که با منتقد هنری بریتانیایی، جان راسکین، ازدواج کرد. اما به‌خاطر عرف‌ها و قوانین آن زمان،...

پخش فیلم به‌خاطر مشکلات مرتبط با حق نشر یک سال به تأخیر افتاد. این فیلم یک زندگینامهٔ بریتانیایی است که اواخر دههٔ ۱۸۴۰ را روایت می‌کند و حول زندگی ایفِمیا گری، معروف به اِفی گری، و زندگی زناشویی او می‌چرخد. او از اسکاتلند بود و تنها ۱۹ سال داشت که با منتقد هنری بریتانیایی، جان راسکین، ازدواج کرد. اما به‌خاطر عرف‌ها و قوانین آن زمان، در چارچوب‌های محدودی قرار گرفت و این باعث شد در خانه منزوی شود و تهدیدی جدی برای ازدواج بی‌عشق آنها پدید آید. فیلم در نهایت می‌پرسد که آیا چنین زندگی‌ای قابل ادامه است یا خیر. داکوتا فانینگ—که قبلاً بیشتر در فیلم‌های نوجوانانه دیده می‌شد—این‌بار در فیلمی بزرگ‌سالانه بازی کرده است. در ابتدا پذیرش این تغییر برایم دشوار بود، اما کم‌کم از اجرای او خوشم آمد. البته این به‌معنای بازی‌ای فوق‌العاده یا درخشان نیست؛ بازی او تا حدی قانع‌کننده بود و بخش زیادی از تأثیر آن مرهون خود داستان است. اگر این قصه در دنیای امروز رخ می‌داد، ساده به‌نظر می‌رسید؛ اما در آن دوره چنین موضوعی هم به‌صورت عمومی و هم از لحاظ حیثیت خانواده مسئله‌ای بزرگ محسوب می‌شد. فضاسازی و لوکیشن‌های فیلم خوب‌اند و همان‌طور که از یک درام تاریخی انتظار می‌رود، لباس‌ها و طراحی صحنه قابل توجه است. همیشه لذت‌بخش‌تر است تاریخ را از خلال فیلم‌ها بیاموزیم تا از کتاب‌های درسی. در مجموع فیلم متوسط یا کمی بالاتر از متوسط است؛ مشکل اصلی کندی و طولانی بودن آن است، بنابراین نمی‌توان آن را فیلمی صرفاً تجاری دانست. درک می‌کنم که بسیاری حاضر نیستند برای دیدنش به سینما بروند؛ به نظرم مناسب‌تر بود اگر به شکل یک مینی‌سریال تلویزیونی در سه تا چهار قسمت عرضه می‌شد. در هر صورت، فیلم برای همه نیست، اما کسانی که از روایت‌های آرام و کند لذت می‌برند از دیدن آن راضی خواهند بود. ۶/۱۰