انیمیشن The Sword in the Stone 1963

ساعت مناسبی است، اما احتمالاً دوباره تماشا نخواهم کرد و نمی‌توانم آن را توصیه کنم. حال مدتی از دیدن این فیلم گذشته و اکنون به یاد می‌آورم چرا. واقعاً چیزی در این داستان نیست که بخواهم دوباره به آن برگردم. البته تمام جادوها سرگرم‌کننده هستند و ماجراجویی‌های حیوانات نیز جالب و یادآور این است که چقدر زندگی‌مان خوب است، اما واقعاً احساس می‌کنم که زندگی آن...

ساعت مناسبی است، اما احتمالاً دوباره تماشا نخواهم کرد و نمی‌توانم آن را توصیه کنم. حال مدتی از دیدن این فیلم گذشته و اکنون به یاد می‌آورم چرا. واقعاً چیزی در این داستان نیست که بخواهم دوباره به آن برگردم. البته تمام جادوها سرگرم‌کننده هستند و ماجراجویی‌های حیوانات نیز جالب و یادآور این است که چقدر زندگی‌مان خوب است، اما واقعاً احساس می‌کنم که زندگی آن سنجاب را خراب کردیم و این موضوع من را ناراحت می‌کند. داستان واقعی "شمشیر در سنگ" بسیار کوتاه است، زیرا جذابیت خاصی ندارد: تمام ماجراجویی‌های آرتور در رشد پادشاهی، برقراری حکومت بر (چیزی که قرار بود) انگلستان و ماجراجویی‌های او به عنوان یک پادشاه بزرگسال (که بیشتر آنها مربوط به شوالیه‌های او بود) شامل جنگ با همسایگان است. با اینکه تشبیه ورزشکاران و نردها در طول فیلم جالب است، اما احساس قطبی بودن می‌کند و پیام آموزش/دانش به طور پراکنده در فیلم وجود دارد. ارجاعات آینده به (۱۹۶۳) فقط فیلم را تاریخ‌گذاری می‌کند و چندان خنده‌دار نیست و به تماشاگر می‌گوید که فقط به خاطر داشتن دانش، به این معنی نیست که می‌توانی از آن استفاده کنی. سپس در عمل سوم، ما یک جنجال درباره اینکه دانش/مهارت‌ها می‌توانند برای بهتر یا بدتر کردن چیزها استفاده شوند، شروع می‌کنیم و به جز الهام از جنگ ستارگان، نمی‌دانم هدف آن چه بود. قسمت مورد علاقه‌ام زمانی بود که آرکیمدس به خنده افتاد: به نظر می‌رسید که واقعاً به آن نیاز داشت. "آرتور" - که به طرز ناخوشایندی به عنوان "وارت" شناخته می‌شود، یک پسر استبل با آرزوهای بزرگ است. او می‌خواهد سوار یک شوالیه شجاع و نجیب باشد. اما این برنامه‌ها به سرعت به هم می‌ریزد، وقتی که او به طور تصادفی با "مرلین" در جنگل ملاقات می‌کند و به زودی پروژه مورد علاقه جادوگر می‌شود. ببینید، این مرد پیر و دانا که کمی هم نابغه است، هویت واقعی این جوان را می‌داند و مصمم است او را برای آنچه در پیش است آماده کند. آنچه پس از آن اتفاق می‌افتد، چندان افسانه آرتوری نیست، بلکه بیشتر یک مجموعه از ماجراهای سرگرم‌کننده و رنگارنگ است که "وارت"، رئیسش "سر اکتور" و معلم دانایش "آرکیمدس" برخی از ماجراهای شلوغ و گاهی ترسناک را تجربه می‌کنند. من از این موضوع لذت بردم. داستان به سرعت پیش می‌رود و هیچ تلاشی برای آموزش ندارد! ما زره‌های آهنی، اژدهاها، ماشین‌های ظرفشویی جادویی و البته "مدام مین" داریم و شخصیت‌ها جذاب و شیطنت‌آمیز هستند. این فیلم با کمدی دلچسب نوشته شده و بر روی آموزش‌های اخلاقی تمرکز نمی‌کند و من آن را یک تولید شاداب برای تماشا در هشتاد دقیقه یافتم.