فیلم The Club 2015

باشگاهی برای آدم‌های نادر — ولی این روزها تعدادشان افزایش یافته. متأسفانه این خسته‌کننده‌ترین فیلمی بود که در دوازده ماه گذشته دیده‌ام. من از فیلم‌های زیادی لذت برده‌ام که دیگران آنها را «بدترین فیلم سال» خوانده‌اند؛ یعنی من دوست دارم ریسک کنم، اما از این فیلم شگفت‌زده شدم چون کم‌ترین میزان علاقه را نسبت به آن در سال ۲۰۱۵ داشتم. معمولاً به آثار سینمایی و ساخت فیلم...

باشگاهی برای آدم‌های نادر — ولی این روزها تعدادشان افزایش یافته. متأسفانه این خسته‌کننده‌ترین فیلمی بود که در دوازده ماه گذشته دیده‌ام. من از فیلم‌های زیادی لذت برده‌ام که دیگران آنها را «بدترین فیلم سال» خوانده‌اند؛ یعنی من دوست دارم ریسک کنم، اما از این فیلم شگفت‌زده شدم چون کم‌ترین میزان علاقه را نسبت به آن در سال ۲۰۱۵ داشتم. معمولاً به آثار سینمایی و ساخت فیلم احترام می‌گذارم، بنابراین ابتدا فکر کردم به‌جای نوشتن نکات منفی از نقد کردنش صرف‌نظر کنم. اما بعد دیدم برای فیلم‌هایی که دوست ندارم نقد چندانی ننوشته‌ام. فهمیدم نباید بی‌طرفی افراطی در پیش بگیرم، چون نقدهایم را جمع می‌کنم و می‌خواهم مجموعه‌ای از نقدهای خوب، بد و متوسط داشته باشم. خودم را نه خداناباور مطلق می‌دانم و نه متدیّن صرف، فقط یک موجود زنده روی زمین هستم؛ بنابراین نظر من ربطی به مذهب ندارد. این درام دربارهٔ کشیشان فاسد، آن‌طور که انتظار داشتم از کار درنیامده بود؛ موضوع را تا حدی می‌پسندیدم، اما کلیت فیلم را نه. این فیلم نمایندهٔ شیلی در اسکار بود و موضوعی مشابه برندهٔ اصلی «Spotlight» داشت، اما نتوانست به رقابت اصلی راه یابد. اگر فیلم بر پایهٔ واقعیت بود، واکنش من متفاوت می‌بود. سعی کرده‌اند آن را در قالب کمدی سیاه اجرا کنند، اما در ارائهٔ کلی برایم تأثیرگذار نبود. چند صحنهٔ خوب هم داشت، ولی برای قانع کردن من کافی نبود. می‌دانم اکثریت بینندگان دربارهٔ فیلم نظرهای مثبت داشته‌اند؛ به نظر می‌رسد من احتمالاً تنها نقطهٔ سیاه در این میان باشم — اگر دلتان می‌خواهد، امتیاز منفی بدهید! ۳/۱۰ این فقط ثابت می‌کند: اگر می‌خواهی فیلمی دربارهٔ گناهکارترین، نادرست‌ترین، فاسدترین و شرورترین آدم‌ها بسازی — کافی است فیلمی دربارهٔ افراد مذهبی بسازی.