فیلم Dark Country 2009

معمای صحرایی به سبک هیچکاک که شما را در حیرت نگه می‌دارد پس از یک ازدواج شتاب‌زده در لاس‌وگاس، یک زوج (توماس جین و لورن جرمن) شب وحشتناکی از رمز و راز را در دل بیابان تجربه می‌کنند. ران پرلمن نقش یک پلیس و کریس براونینگ نقش غریبه‌ای کنجکاوانه و مزاحم را بازی می‌کنند. توماس جین فیلم را کارگردانی کرده و فیلمنامه را تب مورفی نوشته...

معمای صحرایی به سبک هیچکاک که شما را در حیرت نگه می‌دارد پس از یک ازدواج شتاب‌زده در لاس‌وگاس، یک زوج (توماس جین و لورن جرمن) شب وحشتناکی از رمز و راز را در دل بیابان تجربه می‌کنند. ران پرلمن نقش یک پلیس و کریس براونینگ نقش غریبه‌ای کنجکاوانه و مزاحم را بازی می‌کنند. توماس جین فیلم را کارگردانی کرده و فیلمنامه را تب مورفی نوشته است. «دارک کانتری» (2009) یک معمای مدرن به سبک هیچکاک است که از نظر فضا و لحن به فیلمی مثل «وایند چیل» (2007) شباهت دارد، اما داستان و محیط آن معکوس است (بیابان شبانه به جای جنگل برفی شبانه). نیمهٔ اول فیلم کند پیش می‌رود، با دیالوگ‌های روزمره و رخدادهای عجیب، اما در نیمهٔ دوم داستان سرعت می‌گیرد. متأسفانه اوج پایانی درهم و مبهم است و سؤال‌های زیادی بر جای می‌گذارد. با این حال، اگر دربارهٔ فیلم تامل کنید، پاسخ‌ها در آن نهفته‌اند—اگر بخواهید دنبال‌شان بگردید. از نظر بصری، فیلم در خلق فضا و تصاویر ماندگار یک شاهکار است. تا به حال نیمه‌شب در یک توقف‌گاه بین‌راهی در ناکجاآباد توقف کرده‌اید؟ یا در بیابان تاریک شبانه، چه داخل خودرو و چه پیاده، مانده‌اید؟ هر کدام از این تجربه‌ها می‌تواند هراس‌آور باشد و «دارک کانتری» این حس را به‌خوبی منتقل می‌کند. اما از لحاظ داستانی به پای «وایند چیل» نمی‌رسد؛ نقطهٔ اوج عجیبِ فیلم از لحاظ احساسی ضربهٔ لازم را ندارد و بیش از حد مبهم است، به نظر من. مدت فیلم ۱ ساعت و ۲۸ دقیقه است و در نیومکزیکو فیلم‌برداری شده. نمره: B-