فیلم Moonlight 2016

**آبی گرم‌ترین رنگ است.** این فیلم استثنایی است، اما فقط از یک منظر و آن هم منظر LGBT. من به این موضوع احترام می‌گذارم، زیرا حامی بزرگی برای این جنبش هستم. اما از جنبه فیلم‌سازی، به‌خصوص، آن را دوست نداشتم. احساس کردم این فیلم در جایی در آفریقا رخ می‌دهد، اما لهجه‌ها آمریکایی بود. زیرا حتی یک فرد سفید یا از نژاد دیگری را، حتی در...

**آبی گرم‌ترین رنگ است.** این فیلم استثنایی است، اما فقط از یک منظر و آن هم منظر LGBT. من به این موضوع احترام می‌گذارم، زیرا حامی بزرگی برای این جنبش هستم. اما از جنبه فیلم‌سازی، به‌خصوص، آن را دوست نداشتم. احساس کردم این فیلم در جایی در آفریقا رخ می‌دهد، اما لهجه‌ها آمریکایی بود. زیرا حتی یک فرد سفید یا از نژاد دیگری را، حتی در پس‌زمینه، پیدا نکردم. نکات مثبت این فیلم این است که موضوع آن به طرز شگفت‌انگیزی جالب است. داستان را دوست داشتم. سه مرحله از زندگی یک مرد را به تصویر می‌کشد. چگونه چیزهای اطراف ما می‌توانند بر شکل‌گیری شخصیت ما تأثیر بگذارند. گاهی این تأثیر مثبت است، اما طبق این فیلم، بعضی چرخش‌های دراماتیک نیز وجود دارد. هرچند پایان آن بسیار ساده بود، اما قسمت اول را دوست داشتم. این فیلم پتانسیل یک فیلم پیام‌دار را داشت، اما قسمت‌های بعدی به شکل متفاوتی پیش رفتند. مهم‌تر از همه، روایت واقع‌گرایانه آن است. این فیلم بیشتر شبیه به چرخه زندگی است. احساس می‌شود که نسخه‌ای کوتاه و حومه‌ای از "بهار، تابستان، پاییز، زمستان و بهار" است. همه بازیگران بسیار خوب بودند. فیلمنامه از یک کتاب اقتباس شده است. به نظر می‌رسد این فیلم نقطه عطفی برای کارگردان باشد. امیدوارم او این حرکت را ادامه دهد و بهترین آثار را در آینده ارائه دهد. این فیلم برای همه مناسب نیست، به‌ویژه به خاطر موضوعش. قسمت‌های ابتدایی قابل قبول بودند، اما تحولات بعدی غیرمنتظره بودند. این فیلم یکی از فیلم‌های خوب سال است، اما بهترین نیست. **7/10** بخش سوم این فیلم جالب‌ترین بخش است، اما دو بخش قبلی برای درک وضعیت جوان "چی‌رون" (الکس آر. هیببرت، سپس اشتون سندرز به عنوان یک نوجوان مشکل‌دار و در نهایت، در این مرحله، ترونت رودز) ضروری هستند. در ابتدا، ما یک پسر جوان را می‌بینیم که در میامی با مادرش "پائولا" (نائومی هریس) که معتاد به کراک است، زندگی می‌کند. او در مدرسه مورد طرد و آزار قرار می‌گیرد و جستجوی او برای ثبات و راهنمایی در زندگی عمدتاً از دوستانش "کوین"، دلال محله "خوان" (ماهرشالا علی) و دختر دوست‌داشتنی‌اش "ترزا" (جانل مونا) می‌آید. این افراد او را به مسیری می‌برند - مسیری پرپیچ و خم و آزاردهنده - برای کشف خود و شروع به باور به خودش و هویتش. این یک درام بلوغ است، اما به دقت و ظرافت به زندگی یک پسر جوان که در محیطی از بی‌توجهی، سردرگمی و عدم تحمل رشد می‌کند، می‌پردازد. پسر جوانی که در حال سازگاری با هویت جنسی خود است و پشتیبانی کمی از همسالان در این فرآیند پیچیده بلوغ دارد. درک او از شرافت و صداقت در تمام مراحل زندگی‌اش به شدت مورد چالش قرار می‌گیرد، اما او هرگز حس درستی را از دست نمی‌دهد و نیم‌ساعت پایانی داستانی عمیق از مردانگی را به تصویر می‌کشد که احتمالاً در سینما خواهید دید. بازیگری در کل بسیار خوب است و دیالوگ‌ها به‌طور قدرتمندی اما به‌طور محدودی نوشته شده‌اند. این فیلم جشنواره‌ای از گفت‌وگوهای بی‌پایان نیست، بلکه نمایشی از سناریوهاست که ما می‌توانیم به عنوان "چی‌رون" بزرگ می‌شود و در انتخاب‌های زندگی‌اش شریک شویم. این فیلم احساسی و جذاب است و گاهی با کمی شوخی به آن روح می‌بخشد و شاید حتی آغاز یک داستان عاشقانه را هم ببینیم؟ دیدن این فیلم چند بار ارزشش را دارد.