فیلم 3 Nights in the Desert 2014

«سه دوست قدیمی در آستانهٔ سی‌سالگی» (یادآورِ The Big Chill) سه دوست صمیمی که در یک هفته به دنیا آمده‌اند، توافق می‌کنند در روز تولد سی‌سالگی‌شان در خانه‌ای دورافتاده در جنوب کالیفرنیا، متعلق به تنها عضو هنرمند گروه (وس بنتلی)، دور هم جمع شوند. آن‌ها زمانی در یک گروه جوان و رو به پیشرفت بودند اما از آن زمان مسیرهای جداگانه‌ای را انتخاب کرده‌اند. خوانندهٔ زن...

«سه دوست قدیمی در آستانهٔ سی‌سالگی» (یادآورِ The Big Chill) سه دوست صمیمی که در یک هفته به دنیا آمده‌اند، توافق می‌کنند در روز تولد سی‌سالگی‌شان در خانه‌ای دورافتاده در جنوب کالیفرنیا، متعلق به تنها عضو هنرمند گروه (وس بنتلی)، دور هم جمع شوند. آن‌ها زمانی در یک گروه جوان و رو به پیشرفت بودند اما از آن زمان مسیرهای جداگانه‌ای را انتخاب کرده‌اند. خوانندهٔ زن با موفقیتی متوسط در خارج از کشور به موسیقی ادامه داده است (امبر تامبلین) و درام‌نواز اکنون وکیل مالیاتی و خانواده‌دار در شرق کشور است (وینسنت پیزا). «۳ شب در بیابان» (2014) درامی مستقل و مبتنی بر گفتگوست که شباهت‌هایی با «The Big Chill» (1983) و بخش‌هایی از فیلم دست‌کم‌گرفته‌شدهٔ «The Perfect Age of Rock ’n’ Roll» (2009) دارد، اما در فضایی خالی و بیابانی شبیه به «Girl From Nowhere» (2017) جریان می‌یابد. فیلم‌برداری چشم‌نواز صحرایی یکی از نکات برجسته است و زیبایی چشم‌گیر تامبلین در کنار غم نهفتهٔ شخصیتش تضاد جذابی ایجاد می‌کند. از سوی دیگر، این احتمالاً بهترین نقش وس بنتلی است؛ با رفتار نافذ و پرورش‌یافته‌اش کاملاً می‌خواند و گاه درخشان است. بله، در بخش اول دیالوگ‌هایی وجود دارد که بیش از حد صریح به نظر می‌رسند، اما به‌نظر می‌رسد نویسنده می‌خواسته نشان دهد این آدم‌ها زمانی چقدر نزدیک بوده‌اند و بنابراین چقدر راحت دربارهٔ خصوصی‌ترین جنبه‌های زندگی‌شان کنار آتش یا هر جای دیگر صحبت می‌کنند. مانند «The Big Chill» و «Return of the Secaucus Seven» (1980)، شخصیت‌ها دربارهٔ خاطرات گذشته، وضعیت فعلی و احتمالات آینده صحبت می‌کنند. کینه‌های قدیمی دوباره سر برمی‌آورند و جرقه‌های عاشقانه بار دیگر شعله‌ور می‌شوند. ممکن است کسی با دیدی بدبینانه بگوید فیلم بی‌هدف است، اما این مثل آن است که ارزش روزبه‌روز همراهی با یک عزیز سال‌خورده تا زمان مرگ او را بی‌معنی بدانیم؛ چقدر از این لحظات ارزشمند است؟ در فیلم جواهراتی برای کاوش وجود دارد، به‌ویژه برای کسانی که تجربهٔ مشابهی داشته‌اند. تراویس هنوز حاضر نیست اصول هنری‌اش را برای موفقیتی که آن را جعلی می‌داند، زیر پا بگذارد، در حالی که آنا ضرورت سازش را می‌بیند. باری هم به سازگارشدن با قوانین جامعه و «موفقیت» رضایت داده، اما آیا او واقعاً خوشحال و سیراب است؟ او حال و هوای «زندگی در ناامیدی خاموش» را القا می‌کند، حتی اگر از وضعیت انتخابی تراویس با تحقیر نگاه کند. بدیهی است که برای لذت‌بردن از این فیلم باید با درامی کم‌جمعیت همراه باشید. من تازه «The Big Chill» و «Return of the Secaucus Seven» را دیده‌ام و به نظرم با وجود محدودیت‌های بودجه‌ای، این اثر بهترینِ مجموعه است. پس از تماشای فیلم شاید الهام بگیرید به یکی دو دوست قدیمی زنگ بزنید، برای قهوه بیرون بروید یا کنار آتش جمع شوید. احتمالاً ارزشش را خواهد داشت، حتی اگر گفتگوها بسیار صریح، پر احساس یا چالش‌برانگیز شود. مدت: ۱ ساعت و ۲۲ دقیقه. فیلم در آگوآ دولسه، در نواحی بلند بیابانی شمال لس‌آنجلس فیلم‌برداری شده است. نمره: B