فیلم Tokyo Story 1953

فیلمی ضروری، به گونه‌ای که سبزیجات ضروری هستند. یک زوج سالخورده از روستای کوچک ماهی‌گیری خود به توکیو سفر می‌کنند تا فرزندان و نوه‌هایشان را ملاقات کنند. Armed with a small packed lunch and the most perfectly packed suitcase you will ever see, they embark on their train journey to the metropolis. وقتی به توکیو می‌رسند، متوجه می‌شوند که اگرچه مورد استقبال قرار می‌گیرند،...

فیلمی ضروری، به گونه‌ای که سبزیجات ضروری هستند. یک زوج سالخورده از روستای کوچک ماهی‌گیری خود به توکیو سفر می‌کنند تا فرزندان و نوه‌هایشان را ملاقات کنند. Armed with a small packed lunch and the most perfectly packed suitcase you will ever see, they embark on their train journey to the metropolis. وقتی به توکیو می‌رسند، متوجه می‌شوند که اگرچه مورد استقبال قرار می‌گیرند، اما پسرشان "کویچی" (با بازی سُو یامامورا)، یک پزشک اطفال، و خواهر زیبایش "شیگه" (با بازی هارuko سوگیمورا) به شدت درگیر زندگی خود هستند و زمان کمی برای گذراندن با والدینشان دارند. در کشوری که وظیفه همه‌چیز است، این فیلم به طرز نسبتاً بی‌احساس اما هرگز بی‌رحمانه‌ای نشان می‌دهد که چگونه این زوج سالخورده از جایی به جایی دیگر منتقل می‌شوند، از یک اسپا پر از جوانان به مراقبت عروس بیوه‌شان "نوریکو" (با بازی ستسوکو هارا) که وقت می‌گذارد تا از آن‌ها مراقبت کند و سعی کند آن‌ها را سرگرم کند. فیلم زمان خود را می‌گیرد. بازی‌های ظریف این زوج سالخورده دیدنی است، به‌ویژه زمانی که "شوکچی" (با بازی چی‌شیو ریو) با دوستانش ساکی می‌نوشد؛ و "تومی" (با بازی چیکو هیگاشیاما) به عنوان همسر صبور و مهربان که استواری‌اش هم سرگرم‌کننده و هم شایسته تحسین است، فوق‌العاده است. همه چیز به شکلی غم‌انگیز به اوج خود می‌رسد و حضور کوتاه پسر دیگرشان "کِی‌سو" (با بازی شیرو اوساکا) به پایانی می‌انجامد که هم ناامیدکننده و هم به‌طرزی عجیب مناسب است. این فیلم به‌خوبی تغییرات دینامیک‌های خانوادگی و اولویت‌ها و به‌طور کلی، ساده‌انگاری نسبت به افراد را به تصویر می‌کشد.